زندگی پر از سواله می دونم
رسیدن به تو خیاله می دونم


تو میگی یه روزی مال من میشی
اما موندت محاله می دونم


تو میگی شبا دعامون می کنی
چشمه چات زلاله می دونم


توی آسمون سرنوشت ما
ماه کاملمهلاله می دونم


تو میگی پرنده شیم بریم هوا
غصه ما دو تا باله می دونم


چشم من پر از غم نبودنت
دل تو پر از ملاله می دونم


طاقتم دیگه داره تموم میشه
صبر تو رو به زواله می دونم


آره می ری و نمی پرسی که این
 دل عاشق در چه حاله می دونم
 

 

 
********************************
 
پرنده گفت : چه بويی چه آفتابی
آه بهار آمده است

و من به جستجوی جفت خويش خواهم رفت
پرنده از لب ايوان پريد
مثل پيامی پريد و رفت

پرنده‌ی کوچک
پرنده فکر نمی‌کرد
پرنده روزنامه نمی‌خواند
پرنده قرض نداشت
پرنده آدمها را نمی‌شناخت
پرنده روی هوا
و بر فراز چراغ‌های خطر
در ارتفاع بی‌خبری می‌پريد
و لحظه‌های آبی را
ديوانه‌وار تجربه می‌کرد

پرنده آه فقط يک پرنده بود

 

 
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
 

 
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

 

 

 يك دامن گل

چون درخت فروردین، پر شکوفه شد جانم؛
دامنی ز گل دارم، بر چه کس بیفشانم؟
ای نسیم جان پرور، امشب از برم بگذر؛
ورنه این چنین پرگل تا سحر نمی مانم.
لاله وار خورشیدی در دلم شکوفا شد؛
صد بهار گرمی‌زا  سر زد از زمستانم.
دانه امید، آخر، شد نهال بارآور:
صد جوانه پیدا شد از تلاش پنهانم.
پرنیان مهتابم در خموشی شبها؛
همچو کوه پابرجا، سر بنه به دامانم.
بوی یاسمن دارد خوابگاه آغوشم؛
 رنگ نسترن دارد شانه های عریانم.
شعر همچو عودم را آتش دلم سوزد:
موج عطر ازان رقصد در دل شبستانم.
کس، به بزم میخواران، حال من نمی‌داند،
زان که با دل پرخون، چون پیاله خندانم.
در کتاب دل، سیمین، حرف عشق می‌جویم؛
روی گونه می لرزد سایه‌های مژگانم...


 
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

 

 

 در انتظار

 

عشق يعني مستي وديوانگی

                                         عشق يعني با جهان بيگانگي

     عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                        عشق يعني سجده ها با چشم تر

    عشق يعني سر به دار آويختن  

                                       عشق يعني اشك حسرت ريختن

   عشق يعني در جهان رسوا شدن

                                       عشق يعني مست وبي پروا شدن

   عشق يعني سوختن با ساختن

                                     عشق يعني زندگي را باختن

                               

   عشق يعني انتظار و انتظار

                                   عشق يعني هر چه بيني عكس يار

   عشق يعني ديده بر در دوختن

                                    عشق يعني در فراقش سوختن

   عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                                   عشق يعني رسم دل بر هم زدن

   عشق يعني لحظه هاي التهاب

                                  عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

   عشق يعني با پرستوپر زدن

                                  عشق يعني آب بر آذر زدن

                              

   عشق يعني سوز ني؛ آه شبان

                                 عشق يعني رنگين كمان

   عشق يعني شاعري دل سوخته

                                 عشق يعني آتشي افروخته

   عشق يعني با گلي گفتن سخن

                                عشق يعني خون لاله بر چمن

   عشق يعني ديده بر در دوختن

                                عشق يعني در فراقش سوختن

   عشق يعني يك تيمم، يك نماز

                                عشق يعني عالمي راز ونياز

                                

   عشق يعني چون محمد پا به راه

                               عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

   عشق يعني بيستون كندن به دست

                               عشق يعني زاهد اما بٌت پرست

   عشق يعني همچو من شيدا شدن

                              عشق يعني قطره ودريا شدن

   عشق يعني يك شقايق غرق خون

                              عشق يعني درد ومحنت در درون

   عشق يعني يك تبلور يك سرود

                             عشق يعني يك سلام ويك درود

                    

                 عشق

 

          آمدنی بود نه آموختنی