به ستارگان آسمان نگاه كن كه شب را شكسته اند
و تو خود شكستي تا كه ما را ستاره آسمانت كني
مادر: اگر آسمان هرگز آبي نشود اگر خورشيد از درخشيدن باز ايستد
اگر ستارگان زيبائي خود را پنهان نمايند اگر زمين از رويانيدن سر باز زند
اينها همه را چه باك ، چرا كه هميشه عشق تو را با خود دارم .
تو به جويبار آرامي مي ماني كه جريان عشق و زندگي را ارزاني مي دارد
تو از اشكهاي خود رنگين كمان مي ساختي تا كه درد خود از ما پنهان داري
اين را آموختم كه لبخند تو هميشه در كنار در به من سلام مي گويد .
و كلمات لبريز از مهربانيت جاي نگراني برايم نمي گذارند .
هر بار كه دچار لغزش شدم ، تو ياري ام كردي و مي كني تا بر روي پاهايم بايستم .
و هر زمان كه من و تو به اتفاق ، در كنار هم مي خنديديم ، حس كردم كامل هستم
و آنگاه كه تو در آسماني ،هر روز از پس ابرهاي تيره ، عشق تو به من نورمي افشاند
حال كه تورا دارم انديشيدن به اين نكته كه روزي ترك مان خواهي كرد ، ممكن نيست .
بتو عشق مي ورزم مادر
-
جواب سلام را با عليک سلام بده ،
-
جواب تشکر را با تواضع،
-
جواب کينه را با گذشت،
-
جواب بي مهري را با محبت،
-
جواب ترس را با جرأت،
-
جواب دروغ را با راستي،
-
جواب دشمني را با دوستي،
-
جواب زشتي را به زيبايي،
-
جواب توهم را به روشني،
-
جواب خشم را به صبوري،
-
جواب سرد را به گرمي،
-
جواب نامردي را با مردانگي،
-
جواب همدلي را با رازداري،
-
جواب پشتکار را با تشويق،
-
جواب اعتماد را بي ريا،
-
جواب بي تفاوت را با التفات،
-
جواب يکرنگي را با اطمينان،
-
جواب مسئوليت را با وجدان،
-
جواب حسادت را با اغماض،
-
جواب خواهش را بي غرور،
-
جواب دورنگي را با خلوص،
-
جواب بي ادب را با سکوت،
-
جواب نگاه مهربان را با لبخند،
-
جواب لبخند را با خنده،
-
جواب دلمرده را با اميد،
-
جواب منتظر را با نويد،
-
جواب گناه را با بخشش،
-
هيچ وقت هيچ چيز و هيچ کس را بي جواب نگذار، مطمئن باش هر جوابي بدهي ،يک روزي ، يک جوري ، يک جايي به تو باز مي گردد
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
من باور دارم ...
که دعوا و جرّ و بحث دو نفر با هم به معنى اين که آنها همديگر را دوست ندارند نيست.
و دعوا نکردن دو نفر با هم نيز به معنى اين که آنها همديگر را دوست دارند نمىباشد.
من باور دارم ...
که هر چقدر دوستمان خوب و صميمى باشد هر از گاهى باعث ناراحتى ما خواهد شد و ما بايد بدين خاطر او را ببخشيم.
من باور دارم ...
که دوستى واقعى به رشد خود ادامه خواهد داد حتى در دورترين فاصلهها. عشق واقعى نيز همين طور است.
من باور دارم ...
که ما مىتوانيم در يک لحظه کارى کنيم که براى تمام عمر قلب ما را به درد آورد.
من باور دارم ...
که زمان زيادى طول مىکشد تا من همان آدم بشوم که مىخواهم.
من باور دارم ...
که هميشه بايد کسانى که صميمانه دوستشان دارم را با کلمات و عبارات زيبا و دوستانه ترک گويم زيرا ممکن است آخرين بارى باشد که آنها را مىبينم.
من باور دارم ...
که ما مسئول کارهايى هستيم که انجام مىدهيم، صرفنظر از اين که چه احساسى داشته باشيم.
من باور دارم ...
که اگر من نگرش و طرز فکرم را کنترل نکنم،او مرا تحت کنترل خود درخواهد آورد.
من باور دارم ...
که قهرمان کسى است که کارى که بايد انجام گيرد را در زمانى که بايد انجام گيرد، انجام مىدهد، صرفنظر از پيامدهاى آن.
من باور دارم ...
که گاهى کسانى که انتظار داريم در مواقع پريشانى و درماندگى به ما ضربه بزنند، به کمک ما مىآيند و ما را نجات مىدهند.
من باور دارم ...
که گاهى هنگامى که عصبانى هستم حق دارم که عصبانى باشم امّا اين به من اين حق را نمىدهد که ظالم و بيرحم باشم.
من باور دارم ...
که بلوغ بيشتر به انواع تجربياتى که داشتهايم و آنچه از آنها آموختهايم بستگى دارد تا به اين که چند بار جشن تولد گرفتهايم.
من باور دارم ...
که هميشه کافى نيست که توسط ديگران بخشيده شويم، گاهى بايد ياد بگيريم که خودمان هم خودمان را ببخشيم.
من باور دارم ...
که صرفنظر از اين که چقدر دلمان شکسته باشد دنيا به خاطر غم و غصه ما از حرکت باز نخواهد ايستاد.
من باور دارم ...
که زمينهها و شرايط خانوادگى و اجتماعى برآنچه که هستم تاثيرگذار بودهاند امّا من خودم مسئول آنچه که خواهم شد هستم.
من باور دارم ...
که نبايد خيلى براى کشف يک راز کند و کاو کنم، زيرا ممکن است براى هميشه زندگى مرا تغيير دهد.
من باور دارم ...
که دو نفر ممکن است دقيقاً به يک چيز نگاه کنند و دو چيز کاملاً متفاوت را ببينند.
من باور دارم ...
که زندگى ما ممکن است ظرف تنها چند ساعت توسط کسانى که حتى آنها را نمىشناسيم تغيير يابد.
من باور دارم ...
که گواهىنامهها و تقديرنامههايى که بر روى ديوار نصب شدهاند براى ما احترام و منزلت به ارمغان نخواهند آورد.
من باور دارم ...
که کسانى که بيشتر از همه دوستشان دارم خيلى زود از دستم گرفته خواهند شد.
من باور دارم ...
«شادترين مردم لزوماً کسى که بهترين چيزها را داردنيست
بلکه کسى است که از چيزهايى که دارد بهترين استفاده را مىکند.»
بنام یگانه هستی بخش بی همتا
خدایا: من گمشده دریای متلاطم روزگارم و تو بزرگواری! پس ای خدا ! هیچ میدانی که بزرگوار آن است که گمشده ای را به مقصود برساند؟ تا ابد محتاج یاری تو، رحمت تو، عشق تو، گذشت تو، عفو تو، مهربانی تو ! و در یک کلام . . . محتاج توام.
عزیز من!
از من پرسیده بودی که آیا دوستم داری؟ بهت گفتم که دوستت دارم ، ولی از من برای این دوست داشتن اندازه خواستی و من با تمام وجودم بهت میگم که " دوستت دارم از دم صبح ازل تا آخر شام ابد. "
عزیزم امروز صبح از من سوال کردی که اصلا دلم برات تنگ میشه یا نه؟
تو که میدونی سهم من از دوری تو چیزی جز دلتنگی به اندازه دریاها، نگاهی تاریک همچون شب های بدون مهتاب و لحظه هایی که ثانیه به ثانیه میگذرد نیست، پس ای زیبای من بشنو صدای دلتنگی مرا.
معبودم!
سکوتم را از صدای تنهاییم بدان . . . نمی خوانم و نمی گویم چون درونم هیچ بوده و تو آمدی برایم قصه هایی از عشق سراییدی و به من قصه باران آموختی، میدانی قصه باران قصه شستن غمهاست و درون انسانها پر از غم و تنهایی است و نگاهم به باران تو افتاد و ناگهان تمام تنهاییم را فراموش کردم و به تو و داشتن تو میبالم.
این عشقی که به من بخشیدی برای همیشه زنده خواهد ماند، تو همیشه آنجا هستی، هنگامیکه فرو افتم، ضعف مرا می ستانی و به من نیرو و قدرت می بخشی و برای همیشه دوستت خواهم داشت و در کنارت می مانم. همچو فانوسی در تاریکترین شبها بالهایی خواهم بود، که در طول پرواز یاری ات خواهم کرد و در طوفان سرکش زندگی با تو خواهم ماند.
زیبای من!
چشمانت را برای زندگی می خواهم، اسمت را برای دلخوشی می خوانم، دلت را برای عاشقی می خواهم، صدایت را برای شادابی می شنوم، دستت را برای نوازش و پایت را برای همراهی می خواهم، عطرت را برای مستی می بویم، خیالت را برای پرواز می خواهم و خودت را نیز برای پرستش.
عزیز من به خاطر بسپار که:
لازمه خوشبختی جذب کردن چیزهای تازه نیست، بلکه حذف کردن افکار کهنه است، افکاری که به هیچ دردی نمی خورند.
زندگی هنر نقاشی کردن است بدون استفاده از پاک کن، سعی کن همیشه طوری زندگی کنی که وقتی به گذشته بر می گردی نیازی به پاک کن نداشته باشی.
و در نهایت ازدواج دانشکده ای است که : انضباط، قناعت، بردباری، خویشتن داری و بسیاری فضیلت های دیگر را به انسان می آموزد، فضیلت هایی که در تجرد، نیازی به آنها نبوده است.
عزیز من!
اگر خیال داری دوستم بداری همینک دوستم بدار، اکنون که زنده ام. . . صبر نکن تا بمیرم. . . بدان که آنوقت هرگز صدایت به گوشم نخواهد رسید و مجبور می شوی حرفهای ناگفته قلب ساده ات را در فراسوی یک مشت خاکستر سرد پنهان کنی، پس اگر ذره ای عشق من در دلت ماوا دارد، اگر دوستم داری بگذار زنده بمانم . (البته یقین دارم که دوستم داری دلبرم)
همسفرم!
آهنگ صدايت با به دنيا آمدنت، زيبا ترين ترانه زندگيم، نفس هايت تنها بهانه نفس کشيدنم و وجودت تنها دليل زنده بودنم است
پس با من بمان تا زنده بمانم ... پیشاپیش تولدت مبارک.
دوستت دارم عزیزم از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
