|
|
 شقایق درد من یکی دو تا نیست
آخه درد من از بیگانه ها نیست کسی خشکیده خون من رو دستاش که حتی یک نفس از من جدا نیست |
""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
|
|
|
کسی به زخم دل آسمان نمک زده است
به عشق بین تو و شهر ، مهر شک زده است دوباره کوله شب روی دوش مهتاب است دل درخت برای بهار لک زده است کدام گریه شکسته ست شاخه دل را کدام چشم به کنج دلم سرک زده است نشسته شاخه گل زیر حجم پائیزی و کوزه های سفالی دل ترک زده است دل کویری ما مانده است منتظرت دل درخت برای بهار لک زده است |
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
|
|
|
شعر من قصه بی دردی نیست
شعر من درد دل است شعر من جلوه آمال من است شعر من اشک دل است شعر من جلوه گه شادی نیست شرح خونین دل است جوشش عشق و وفاست شعرم احرام ، زخون دل من بسته در حج نیاز شعر من شوق رضاست شعر من عشق به کانون صفاست زنده از عشق خداست |
|
|
|
دردمند قصه توام ،
ساده و صمیمی و صبور ، می برم تو را به بالهای عشق ، می دهم تو را ز کوچه های گل ، عبور می نشانمت به شانه های شوق ، می رسانمت به کوی آرزو ، تا بسازمت دوباره ، سبز سبز ، می کشم به پای تو هزار نهر ، چشمه چشمه ، جو به جو ، تا ترانه ات ، سمن کشد به رقص ، تا ترنمت ، چمن کشد به شوق ، غرق آب دیده می کنم تو را ، غرق در جوانه می کنم تو را ، غرق در ترانه می کنم تو را ، مژده می دهم تو را به ابرها ، مژده می دهم تو را که قطره قطره آبها ،مژده می دهم تو را که این زلال رود عشق ، بوسه بر لبان تشنه ات زنند ،
|
صبحدم،
مرغ چمن با گل نوخواسته گفت:
ناز کم کن، که در این باغ
بسی چون تو شکفت.
گل بخندید که از راست نرنجیم
ولی
هیچ عاشق
سخن سخت به معشوقه نگفت.....
