لحظه اي  احساس  كردم  خواهدم  دلدار من

حس   شاعر  راست مي گويد  نكن  انكار من

آب   پاكي   را   به  دستم ريختي اميد گشت

تا    كجا   رندي    نمايي   ساحر   افكار   من

روزه دار   چشم هاي     دلفريبت    گشته ام

نازنينا    با   نگاهي   باز    كن     افطار    من

نازنينا     ناز     كن     امشب   خريدار   آمدم

تاقچه   بالا    ميگذار    اي    رونق    بازار  من

ديدنت   با  او   به  عمق  استخوان  ميزد ولي

لب گزان  خنديدم  از  لبخندت  اين   ايثار  من

امشب اين خودكار  رازم بر  زبان  آورده  است

بگذريم از چند و چونش ، بوسمت خودكار من

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""



                                            یادگاری (از شاعرشب)

 

خداوندا     رهایم     کن   ،   خداوندا      بپروازم

تو   رخصت   را   بده   من  خود بهایش را بپردازم

به پیش چشم بی تابم زوال   عشق    می رقصد

دهان  وامانده ی    اینم   چرا    دادی   سرآغازم

نمیفهمد   نگاهم   را   ، نمی خواهد   بداند  هم

توهم  میکند  معنا ،   به   چشمش   قصه پردازم

نمی داند که هر لحظه بسی عاشق تر از  پیشم

به وقت  جان  فشانی ها چو سربازی  سرافرازم

سکوتم    غرق     فریاد    و   هزاران   راز  ناگفته

عزیزم آن قدر مستم که میگویم   به  می     رازم

من  و   کوه  و  شب  تاریک و یک جام تهی مانده

تحصن    میکنیم       امشب    بیاد     دلبر   نازم

 

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""

 

باز به دنبال پريشاني ام(نميدونم شاعر

ش كيه . . . اگه شما ميدونيد لطف كنيد)

 

 

با همه ی بی سر و سامانی ام

 

باز به دنبال پریشانی ام

 

طاقت فرسودگی ام هیچ نیست

 

در پی ویران شدنی آنی ام

 

دلخوش گرمای کسی نیستم

 

آمده ام تا تو بسوزانی ام!

 

آمده ام با عطش سال ها

 

تا تو کمی عشق بنوشانی ام

 

ماهی برگشته ز دریا شدم..

 

تا که بگیری و بمیرانی ام..!

 

خوب ترین حادثه می دانمت!

 

خوب ترین حادثه می دانی ام؟

 

حرف بزن! ابر مرا باز کن

 

دیر زمانی است که بارانی ام

 

حرف بزن، حرف بزن، سال هاست

 

تشنه ی یک صحبت طولانی ام

 

ها به کجا میکشی ام خوب من ؟

 

ها نکشانی به پشیمانی ام...!!
 

""""""""""""""""""""""""""""""""

 

               کمال فهم

 

چرا  دست   آورم    بیرون    ز   لغزش  گاه    آمالم

که لبخندی به لب دارم چه ناراضی چه  خوشحالم

نمی فهمد کسی  اینجا  که  دارم  در  دل  آشوبی

تو ظاهر  را ببین  و  رو  مپرس   از من  ز     احوالم

از  این  انسان  نمایی ها   پناه  آرم   به     تنهایی

خدایا   میپذیری ام    ؟     پذیری ام  ،    نمی نالم

خدایا  هیچ  مطلق  را  چه  با درگاه تو     صحبت ؟

غلط   پنداشتم   اینکه    پشیزی     شبه   مثقالم

در  این سوز و گدازش ها کمال  فهم  حاصل    شد

به   آنجایی   رسیدم   تا   بفهمیدم    همی   کالم

 

""""""""""""""""""""""""""""""""

 
سراب دلخوشی ها

 

کمال  سرخوشی  دیدم  به خواب دلخوشی  هایم 

بیامد    خشکسالی   در  سراب    دلخوشی هایم

نصیحتگو  امانم  ده   که   تا  منجی   خود    باشم

ز  نابخت آوری    جاری     مذاب    دلخوشی  هایم

چنان در غم فرو رفتم که  قلب  غم  برم   بشکست

که  در   قهرت   بسوزاندی   کتاب   دلخوشی هایم  

بمردم در  خوشی   اما  ندیدم    لحظه ای    رنگش

که  چوبی   ساکن   آورده   رکاب    دلخوشی هایم

به  امیدت  منم   اینک  به   چاه     قله ی   سختی

نزن    ساز مخالف    ای    طناب     دلخوشی هایم

پسندیدم  هر  آن دیدم ز   حاصل  حکم  و    فرمانی

فقط    ترسم   ز   پیری    شباب     دلخوشی هایم

تو  را  امشب  سرابی  در شراب  دلخوشی    دیدم

دریغ   این   جام   آخر   از   شراب   دلخوشی هایم

 

""""""""""""""""""""""""""""""""
 

               

 

                       این را بدانم  دلبرا

 

گفتی  به  من  دیوانه ای  این    را     بدانم    دلبرا

اندر   غمار      زندگی    آخر          جوانم      دلبرا

نیکو   نگر   افتادگا ن   این     کاروان        عاشقان

من   هم    ز وادی  همین    گمگشتگانم      دلبرا

آرام   ظاهر  بینی   و   انگ     دل آرامی         زنی

در   نوع   خود    جوشان  یکی  آتشفشانم    دلبرا

آیا  گمان کردی   فقط صاحب   مقام   اینجا  توئی ؟

بی خانمان  اما  به     هر     میخانه  خانم     دلبرا

عاشق کشی بین اندر این غربت سرای بی کسی

بی اختر  و   در    زمره ی     این      کاروانم   دلبرا

امیدم ار گیریری دگر پاک  است  حساب  عشقمان

ظاهر   بهار    عمر    و    لیک   اندر    خزانم   دلبرا

هر   آنچه   تفسیرم   کنی  یک  از هزاران  گفته ای

وصفم    بگو    کامل   بگو    آشفته    جانم    دلبرا

سویت  ز  پیشانی   کشم  سبابه    و  هسایه   را

تنها   گذار   اینک    برو    سیر   از    جهانم    دلبرا

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""

               

                               یاد تو ام     

 

در شب    هنگامی نیایش های خود یاد   تو ام

واندر آن  حالت    به   یاد    گاه   میعاد    تو ام

صد  به  صد   عمرم  فدای لحظه ای  دیدار   تو

گر   بخواهی  یا    برانی    بنده   فرهاد   تو ام

باصفا ! قلب شکسته چینی بشکسته نیست

دل شکستی  از من  بیدل   که  بی  داد  تو ام

داد و  بیدادم   که   بیدادت   به  دادی   نسپرد

خود  بدانی من  همان   ناگفته   فریاد     تو ام

پس  چرا   دائم   غرورت  را   به   یادم     آوری

ای عروس  عشوه گر  دانی  که   داماد   تو ام

 """"""""""""""""""""""""""""""""

 

                   

                       نادخودآگاه (ازشاعرشب)

 

نم نم  باران  تو  را  در  ناخودآگاهم   نشاند

اشتیاقت   تا    فراحد   جنونم      میکشاند

ذوق  میکردم تو را   میدیدمت   در   خاطرم

کاری ام  جز  خاطراتت  زیر و رو کردن  نماند

نازنینا      آرزومند      نگاهت        مانده ام

دلبرا  رویای  رویارویی ات  خویشم   ستاند

آه  باران  را   بیا   در   سوگواری ام     ببین

دیده  امشب  بارش  دل را به دامانم چکاند

هر چه   نا آبادتر    زخمم  زنی  زیباتر است

زخمهایت داشت طعم عشق بر من می چشاند

 

 

 

 

                   بگردان کافرم

 

 

نام   و   نان  را آورد  ایمان   بگردان  کافرم

بارالها  استجابت  کن  به    قرآن     کافرم

قوتی بخشا که  نان  در  راه  ایمان  افکنم

همچنین نامم و جز اینم چه  آسان  کافرم

جرئتی ده تا که هستی  را به  قربانگاه تو

آورم در حج و غیر از این  در  ایمان   کافرم

کربلایت را بدانم حاجتی   بر  گریه   نیست

گر نفهمم موهبت این سان ز بنیان   کافرم

گریه بر مرگ شرافت مرگ ایمان گریه است

سالها  این  را ندانستم  که   گریان  کافرم

شب نشینی کردم و حاصل مرا بیراهه شد

اینکه  از  دنیا   بریدم   اندر   عرفان   کافرم

کنج خلوتگاه صحبت با خدا هیچ  است  اگر

درنیابم   بی پناهان   ،   بی پناهان   کافرم

 

 

                    راهی دگر بنما

 

 

دستی به سر کش دلبرا تا دست به سر گردم تو را

یا   با   خیال   باطلی   اندر   نظر   گردم    تو     را

امشب  هوای  دیگری  از   کویت  آید    سوی  من

شاید که  شیرینی  بود  تا  نیشکر   گردم   تو    را

غم را به سویم   آری   و   شاد   از  کنارم   بگذری

آخر   به  کی  باید  که  من  سیزده  بدر گردم تو را

باطل می انگاری که که من از نیمه ی خو د بگذرم

یا  در گذر    از   دیده ات  چون  رهگذر  گردم تو  را

راهی  دگر  بنما   مرا   آنی  که   می زیبد  به   تو

راهی به  سوی آنچه   تا  ارزنده تر   گردم   تو    را