|
دیوارهای تلاش از دیوارش بالا رفتم سرم از سقف جهان بیرون شاید تو ندانی اما چشمان تو جاییست که در آن وسعت دنیا جاریست چشمانت را همان طور امید آفرین نگه دار... |
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
گيج مي رود سرم
باز هم خواب ديوار هاي تا ستاره بلند خانه هاي بي سقف و دست هايمان كه نرسيد به هم كنارم كه نيستي ماه نقطه ي تلاقي نگاه من است با تو مي دانم.... """""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
آری باشی و زندگی کنی...که دوست داشتن از عشق برتر است.و من هرگز خود راتا سطح بلندترین قله عشق های بلند پایین نخواهم آورد. پس دوستت دارم که دوست داشتن پناه جستن است و از جنس این عالم نیست و یک ایمان و روح مطلق و یک ابدیت بی مرز است...
پس دوستت دارم
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
 |
.jpg)
|
دارم امید عاطفتی از جناب دوست کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست دانم که بگذرد ز سر جرم من که او گرچه پریوش است ولیکن فرشته خوست چندان گریستیم که هر کس که بر گذشت در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست هیچ است آن دهان و نبینم از او نشان موی است آن میان و ندانم که آن چه موست دارم عجب ز نقش خیالش که چون نرفت از دیده ام که دم به دمش کار شست و شوست بی گفت و گوی زلف تو دل را همی کشد با زلف دلکش تو که را روی گفت و گوست عمریست تا ززلف تو بویی شنیده ام زان بوی درمشام دل من هنوزبوست حافظ بداست حال پریشان توولی بربوی زلف یارپریشانیت نکوست nemidunam hafez chi khund az fekram ke in fal vasam umad,vali faghat midunam vaghti raftam soraghesh ke kheili...... |
|
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
براي خواستن ها ديدن ها بودن ها
براي تمام لحظه هاي دوستت دارم ها براي سلام ها خواندن ها خنديدن ها براي تمام تمام عاشق بودن ها به اندازه ي دوري اين لحظه ها و دل ها و دست ها..... دلتنگم...! |
|
|
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود چگونه سایه ی سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می شود نگاه کن تمام هستی ام خراب می شود شراره ای مرا به کام می کشد مرا به اوج می برد مرا به دام می کشد نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می شود تو آمدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطر ها و نورها نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاج ها ز ابرها بلورها مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعرهاو شورها به راه پرستاره می کشانیم فراتر از ستاره می نشانیم نگاه کن من از ستاره سوختم لبالب از ستارگان تب شدم چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل ستاره چین برکه های شب شدم چه دور بود پیش از این زمین ما به این کبود غرفه های آسمان کنون به گوش من دوباره می رسد صدای تو صدای بال برفی فرشته ها نگاه کن که ما کجا رسیده ایم به کهکشان به بیکران به جاودان کنون که آمدیم تا به اوج ها مرا بشوی با شراب موج ها مرا بپیچ در حریر بوسه ات مرا بخواه در شبان دیر پا مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره ها جدا مکن نگاه کن که موم شب به راه ما چگونه قطره قطره آب می شود صراحی سیاه دیدگان تو به لای لای گرم تو لبالب از شراب خواب می شود به روی گاهواره های شعر من نگاه کن تو می دمی و آفتاب می شود.... فروغ فرخزاد |
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است
ino neveshtam ta in dafe dige ba khundane inja un dele mehrabunet aziat nashe fadat besham ke hameye vojudami vali golam inja khuneye to va mane,male 2tamune,age nayayo tush nanevisi delesh migireha |
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
تو اگر بسته ای بار سفر از دل من تو اگر نیستی دیگر پس چرا از همه جا از همه جا من صدای ِ تپش ِ قلب ِ تو را می شنوم ...
|