تقدیم به $ $  الهام      جون  $ $

                                                             عشق

 بهت نمي گم دوست دارم ، ولي قسم مي خورم دوست دارم ،
بهت نمي گم که هر چي بخواي بهت مي دم ، چون همه چيزم تويي ،
نمي خوام خوابتو ببينم ، چون تو خيلي خوش تر از خوابي ،
اگه يه روزي چشمات پر از اشک شده دنبال يه شونه گشتي که گريه کني ، صدام کن
بهت قول نمي دم که ساکتت کنم منم پا به پات گريه مي کنم ،
اگه دنبال مجسمه سکوت مي گشي تا سرش داد بزني ، صدام کن قول ميدم ساکت بمونم
اگه دنبال خرابه مي گشتي تا نفرتتو توش خالکي کني ، صدام کن ، قلبم تنها
خرابه ي وجود توس        

چقدر بده حس کني عزيزترين کست داره بهت خيانت ميکنه اما نتوني چيزي بگي تا عشقو دوست داشتنتو نبرن زير سوال...

چقد دوست داشتم عشق منم مثل همه آدما بود

کاش هيچ وقت عاشق نميشدم تا يه همچين روزي رو نميديدم

عشق؟؟؟

چرا همه ميخوان عاشق بشن؟؟؟

يعني چيزي که من دارم عشقه ؟

پس چرا اين شکليه ؟

هميشه دوست داشتم عاشق بشم  اما نــــــــــــــــه ديگه اينو نميخوام

من ميخوام همه عاشقم بشن

خسته شدم

از اين زندگي نکبت بار پر از درد خسته شدم

منم آدمم چرا کسي اينو نميفهمه؟؟

شايد بگيد قشنگي عشق به درد و رنجشه

کاش يکيتون جاي من بود

درد و رنج عشق قابل تحمله اما واسه وقتي که تو رو بخوان نه اينکه........

آرزو دارم شبي عاشق شوي .آرزو دارم بفهمي درد را .تلخي برخوردهاي سرد را .مي رسد روزي كه بي من سر كني .مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني ...

اندیشیدن به پایان هر چیز شیرینی حضورش را تلخ می کند... بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغاز

دل آدم ها به اندازه ی حرفهاشون بزرگ نیست ... اما اگه حرفاشون از دل باشه می تونه بزرگترین آدم ها رو بسازه


هميشه واسه گلي خاک گلدون باش که اگه به آسمون هم رسيد يادش باشه ريشش کجاست

باران را دوست دارم ، چون بی هیچ چشم داشتی به زمین می آید. این فاصله را  با تمام عشق طی می کند تا به ما اهالی خاک نوید تازگی و آبادانی بدهد

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن ...به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد...نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم... گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

چقدر حقيرند مردماني که نه جرأت دوست داشتن دارند، نه اراده‌ي دوست نداشتن ، نه لياقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن؛ با اين حال مدام شعر عاشقانه مي‌خوانند!

عشق التماس نگاه تو نیست عاشق که باشی پرواز فقط بهانه است نگاهت که عاشقانه باشد بی هیچ بال و پر زدنی آسمان در دستت گم میشود عاشق تر که میشوی نمیمانی گم میشوی دلت میخواهد قدم بزنی کنار یاد کسی که باد هم راه خانه اش را نمیداند…!

کاش ...

کاش دلها آنقدر پاک و خالص بودند که دعا ها قبل از پایین آمدن دست ها مستجاب می شد ...

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد ...

کاش واژه حقیقت آنقدر با لبها صمیمی بود که برای بیان کردن آن نیازی به شهامت نبود ...

 کاش مهتاب با کوچه های تاریک آشنا بود ...

 کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد ...

و ای کاش دوستی به قدری حرمت داشت که شکستنش به این زودی ها رخ نمیداد ... .

هرگز فراموش نمی کنم

سخنانی که از چشمان تو شنیدم    

می گویند چشمها هرگز

دروغ نمیگویند

اما من شیرین ترین دروغ ها را                                                

از چشمان تو شنیدم 

آن هنگام که می گفتند:                                                

            دوستت دارم....