|
پند و شعر |
|
کوتاه سخن گوی ، گر از نیکوئی آن گفته که شد بری زکردار ، هواست آن دانائی ، که اهل فسق است و فساد خواهی چو فقیررا ببخشی زر ومال
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
نیمه شب آواره و بی حس و حال
در سرم سودای جامی بی زوال
پرسه ای آغاز کردیم در خیال
دل به یاد آورد ایام وصال از جدایی یک دو سالی میگذشت
یک دو سال از عمر رفت و برنگشت
دل به یاد آورد اول بار را
خاطرات اولین دیدار را
آن نظر بازی آن اسرار را
آن دو چشم مست آهو وار را همچو رازی مبهم و سر بسته بود
چون من از تکرار، او هم خسته بود
آمد و هم آشیان شد با من او
هم نشین و هم زبان شد با من او
خسته جان بودم که جان شد با من او
ناتوان بود و توان شد با من او
دامنش شد خوابگاه خستگی
این چنین آغاز شد دلبستگی وای از آن شب زنده داری تا سحر
وای از آن عمری که با او شد به سر
مست او بودم ز دنیا بی خبر
دم به دم این عشق میشد بیشتر
آمد و در خلوتم دمساز شد
گفتگو ها بین ما آغاز شد
گفتمش، گفتمش در عشق پا بر جاست دل
گر گشایی چشم دل زیباست دل
گر تو زورق بان شوی دریاست دل
بی تو شام بی فرداست دل
دل ز عشق روی تو حیران شده
در پی عشق تو سرگردان شده گفت، گفت در عشقت وفادارم بدان
من تو را بس دوست میدارم بدان
شوق وصلت را بسر دارم بدان
چون تویی مخمور، خمارم بدان
با تو شادی میشود غمهای من
با تو زیبا میشود فردای من گفتمش عشقت به دل افزون شده
دل ز جادوی رخت افسون شده
جز تو هر یادی به دل مدفون شده
عالم از زیباییت، مجنون شده بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش
طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
در سرم جز عشق او سودا نبود
بهر کس جز او در این دل جا نبود
دیده جز بر روی او بینا نبود
همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود
خوبی او شهره ی آفاق بود
در نجابت در نکوهی پاک بود روزگار، روزگار اما وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختی ما را نداشت
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت
بی گمان از مرگ ما پروا نداشت
آخر این قصه هجران بود و بس
حسرت و رنج فراوان بود و بس
یار ما را از جدایی غم نبود
در غمش مجنون عاشق کم نبود
بر سر پیمان خود محکم نبود
سهم من از عشق جز ماتم نبود با من دیوانه پیمان ساده بست
ساده هم آن عهد و پیمان را شکست
بی خبر پیمان یاری را گسست
این خبر ناگاه پشتم را شکست
آن کبوتر عاقبت از بند رست
رفت و با دلدار دیگر عهد بست با که گویم او که همخون من است
خصم جان و تشنه ی خون من است
بخت بد بین وصل او قسمت نشد
این گدا مشمول آن رحمت نشد
آن طلا حاصل به این قیمت نشد
عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست
با چنین تقدیر بد، تدبیر نیست
از غمش با دود و دم همدم شدم
باده نوش غصه ی او من شدم
مست و مخمور و خراب از غم شدم
ذره ذره آب گشتم، کم شدم
آخر آتش زد دل دیوانه را آخر آتش زد دل دیوانه را
سوخت بی پروا، پر پروانه را
عشق من ، عشق من از من گذشتی خوش گذر
بعد از این حتی تو اسمم را مبر
خاطراتم را تو بیرون کن ز سر
دیشب از کف رفت فردا را نگر
آخر این یکبار از من بشنو پند
بر من و بر روزگارم دل مبند
عاشقی را دیر فهمیدی چه سود
عشق دیرین گسسته تار و پود
گرچه آب رفته باز آید به رود
ماهی بیچاره اما ... مرده بود بعد از این هم آشیانت هر کس است بعد از این هم آشیانت هر کس است
باش با او، یاد تو ، ما را بس است
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
درون معبد هستی دلم می خواست بند از پای جانم باز می کردند دلم می خواست دنیا رنگ دیگر بود دلم می خواست دنیا خانه مهر و محبت بود
|
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
خیال خام پلنگ من به سوی ماه، جهیدن بود پلنگ من دل مغرورم پرید و پنجه به خالی زد گل شکفته خداحافظ! اگر چه لحظه ی دیدارت من و تو آن دو خطیم آری، موازیان به ناچاری اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من چه سرنوشت غم انگیزی که کرم کوچک ابریشم
|
|
|
|
|
|
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" |
|
|
|
عزیزراه دورم بی تو چه سوت کورم بی تو به مفت می ارزم به دنیا زیر قرضم قربونت بشم الهی روزنه امیدم خورشید دل طلایی قصیده رهایی حالا که حرف دل راه دلامون یکی شد آسمون پر ستاره شبامون یکی شد حالا که عطر نفس ها نو برام ارزونی کردی با من نامهربون این همه مهربونی کردی هرچی که دارم مال تو باقی عمرم مال مال منالی ندارم اما ستاره ها رو هر چی شمردم مال تو.
|
