ارید ان احبک

می خواهم تورا دوست بدارم

قبل ان بصدرمرسوم فاشستی

پیش از آن که دستورالعملی فاشیستی صادر شود

با قفال حدائق الحب

که در بوستان های عشق بسته شود

و ارید ان اتناول فنجانا من القهوه معک

                 می خواهم با تو یک فنجان قهوه بنوشم

قبل ان یصادروا البن  و.... و الفنجانین

                     پیش از آنکه قهوه را...و فنجانها را مصادره کنند.

و ارید ان اجلس معک ... لدقیقتین

                         می خواهم با تو دو دقیقه بنشینم

قبل ان تسحب الشرطه  السریه من تحتحنا الکراسی

                 پیش از آنکه پلیس مخفی ما را از جا بلند کند ...

و ارید ان اعانقک

می خواهم تو را به بر گیرم

قبل ان یلقوا تاقبض علی فمی ... و ذراعی

                 پیش از آنکه  دهانم و بازوانم را بازداشت کنند .

و ارید ان ابکی بین یدیک

              می خواهم در پیشگاه تو گریه کنم

قبل ان یفرضوا ضریبه جمرکیه علی دموعی .....

                     پیش از آنکه بر اشک های من گمرک ببندند

 

نزار قبانی – تا سبز شوم از عشق  -  ص  251 انتشارات سخن 1382
+ نوشته شده در شنبه 1387/08/25ساعت 10:47 بعد از ظهر توسط ولی محمد پور | نظر بدهید

Enough of science and of art

Clos up those barren leaves

Come forth with a clean heart

That watches and perceives

 

" كافي است اين همه علم ، اين همه فن ، آن كتاب هاي عقيم را ببنديد ، در عوض دلي پاك بياوريد كه بفهمد و ببيند "

 

ويليام وردزورث

 

   ترجمه ناقص به يك دو بيتي :                       

فنون و علم را يك شب رها كن

كتاب و درس در خاك فنا كن

دلي آور كه باشد پاك جانا

ببيند هم بفهمد پس صفا كن

 
 
 

 

مه رويت اگر آوازه دارد

كدامين شهر تودروازه دارد؟

جواني رفت و من در حيرتم سخت

عزيزم ناز هم اندازه دارد

 

 

ززلف تار تو شب دارم امشب

از اين دوري فقط تب دارم امشب

چنان دامن كشان از ما گذشتي

ز اشك خود كواكب دارم امشب

  

 

منار آشنايي را چراغي

كوير خشك رامانند باغي

براي خاطر چشم انتظاران

نمي گيري ز غمگينان سراغي

                                                                

 

 هزاران قطره از رخسار من چيد

هزاران زخم از ديدار من چيد

اگر چه باغ ما اندر كوير هست

زلطفش ميوه از اشعار من چيد

 

 

نگاهت مثل فانوس خيال است

شبيه چشمه ها پاك و زلال است

اگر چه رهزن ما گشته زلفت

براي عاقلان درس و سوال است

                                                        

 

تو اي آبي تر از دريا  كجايي

         تو اي مجنون تر از ليلا كجايي       

تو اي شيرين تر از درس محبت

براي واژه ها معنا كجايي

 

  

دو بيتي ها مرا ديوانه كردند

به يك جرعه چنين مستانه كردند

چنان شوريده وار از ديدن دوست

مرا هم ساكن ميخانه كردند

                                                                

 

شود آيا شوم محرم به كويت

شود آيا نشينم روبرويت

      فقط يك شب نشينم تا سحر گاه   

شوم مست از نگاه و گفتگويت

  

نشستي مثل گل در گلشن غيب

سرا سرحكمتي اي معدن غيب

شبيه بلبلي شوريده وارم

به ياد قصه هاي مكمن غيب