تقدیم به $ $ الهام جون $ $

 

 

اگه اون که کنارته ، تو رو بیشتر از من می خواد

اگه با همون راحتی ، اگه باهات راه میاد

اگه روزگار بد ، تو رو ازم گرفته

اگه خاطرات خوبمون ، از خاطرم نرفته

خوشبختیت آرزومه ، حتی با من نباشی

حتی از خاطره هامون جدا شی

خوشبختیت آرزومه ، حتی با من نباشی

حتی از خاطره هامون جدا شی

از همون روزای اول میدونستم نمی مونی

میدونستم نمیتونی عشقو تو چشام بخونی

از همون روزای اول دل تو با دیگری بود

کاش همیشه پات بمونه اون که عشق بهتری بود

خوشبختیت آرزومه ، حتی با من نباشی

حتی از خاطره هامون جدا شی

خوشبختیت آرزومه ، حتی با من نباشی

حتی از خاطره هامون جدا شی

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

شاید یه روز بفهمی

 

 

کوچه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

فکر کنم فهمیدم کی هستی.............

کل عید منتظرت بودم.....اما................................خیال باطل بود

مهم نیست کی اینو می خونه مهم اینه که .............................................................

 

ی فهمی هنوزم بهت فکر می کنم اگه نرفته بودی از اینجا..................شاید الان وضع جور دیگه ای بود!!!!!!!!!!!

سر جریان وابستگی امسالم حتی بهم اجازه ندادی دلیل بیارم.....سر جریان اون نمی دونم کی بهت گفت اما ......................................شاید اگه مونده بودی هیچ وقت این اتفاق نمی افتاد........................................................................................................

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

اگر عشق نبود به کدامین بهانه ای می خندیدیم و می گریستیم؟ 

           

           کدام لحظه های ناب را اندیشه می کردیم؟ 

             

                            چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟ 

  

آری... 

 

بی گمان پیشتر از اینها مرده بودیم اگر عشق نبود ! 

 

« دکتر علی شریعتی »

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

!

 

نمي دانم چرا با من چنين كردي ، نمي دانم ؟

 

كه از عشق و از احساس غريبانه ، هراسانم

 

نمي دانم تو من بودي و يا مالك به من بودي ؟

 

كه در هر آينه خود را ، تو مي بينم ، تو مي دانم

 

تو با عاشق ترين دختر ، چه كردي،هيچ مي داني ؟

 

تظاهر بود احساست ؛ قسم بر تو ، پشيمانم

 

دليلش را تو مي داني و آني كه درون توست

 

قسم بر چشم خونينم ، پر از هذيان و عصيانم

 

من از دست منم رفته ، تويي من ، اي منم برگرد

 

پر از طغيان و طوفانم  ، تويي آرام طغيانم .

 

چنین آسان دل من را اگر از دست بگذاری

 

هزاران درد می پیچد چو پيچك بر رگ جانم

 

 

******

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

اسمونم حالا فقط یه دله و دوستای قدیمیم!!!!!!!

 

 

آغوشت را باز كن اي آسمان

با من است جهنمي ترين وداع

 به من بدهيد ملكوت را

كه سخت ، دلتنگ خدايم .

عبور پياپي سايه هاي درد 

- التهاب و

شك

شيطان ، در هجوم احتضار

امانم را مي بُرد

و  مصرانه مي خواهد

عشق را با تازيانه اي از جنس ترديد

بگيرد از من 

روز مرگ است

روز مرگ است و

  تازه ياد عاشقي كرده است

طفلكي دل من !!!

 

******

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

اسوده......ترک می کنم

آنقدر آسوده تركت مي كنم

كه انگار

هيچ لباس عشقي به تنم اندازه نمي آمده است

آنقدر راحت ، سر به زير مي شوم

كه ديگر هيچ همتاي تويي ، نديده عاشقم نشود

آنقدر راحت ، دور مي شوم

كه پاي سپيدار ، زير علف هاي سبز ، بلرزد

بلرزد و ايستادن را

 از جوانه هاي رگهاي بريده شده ي  من بياموزد

حتي

راحت تر از اينها هم مي شود

آنقدر راحت

كه يك شب

به نام جنون

همراه مرگ

 پوستم را با كاه پر كنم  

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

آرزو دارم سایه ای باشی
بر سر لحظه های بی پناهم
همسفرم شوی در سکوت جاده ی تنهایی
تو ناز من هستی و من نیاز توام
سوز نهان در ساز توام
آرزو دارم زیر سقفی از مهربانی
برای هم باشیم
همچون آینه
صداقت را نثار همدیگر

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

...

جز تو کی می تونه عزیزه من باشه  

کی می تونه تو قلب من جا شه

مگه میشه مثله تو پیدا شه

همه چیزم آی عزیزم

جز من کی واسه دیدن تو حریصه 

اسمت رو رو قلبش مینویسه

گونه هاش از ندیدنت خیسه

همه چیزم آی عزیزم

تو نباشی بی قرارم بد میبینم بد میارم

بی تو من حس ندارم سر بزیرم

گوشه گیرم کاش بمیرم بی تو من

 همه چیزم آی عزیزم

واسه ما دو تا کی بهتر از ما  

از همین امروز تا آخر دنیا

همه چیزم آی عزیزم 

عزیزم...

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

نوشتن ازت سخته ، نه اینکه تو سوال برانگیز باشی ؛ نه !

کلمات در برابرت سوال برنگیزند ، معنی و مفهومی ندارند و لالند

با هفت حرف تو هفت آسمون ذوق رونه دلم می شه

هفت دریا عشق به قلبم سرازیر می شه

هفت دنیا وفاداری به وجودم تزریق می شه

و چه زیبا تفسیر هفت حرف افسانه ایت ، تو شدی ...

با گذر تک تک ثانیه های امروز با دلی مالامال تعصبت خدا را شکر می کنم و چه غبطه می خورم به .......،

خوش به حال این روز که تو را در بر دارد

و خوش به حال قلب آبی ام که برای تو در تلاش است

همیشه خواستمت و می خواهمت

مستدام باشی عشق آبی ام

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

کاش
میدانستم
با کدامین حرف
با کدامین وازه
با کدامین شعر
میتوانستم
میزان عشقم رابه تو ابراز کنم
بی انکه
دلواپس ان باشم
که تورا از دست بدم
درگوشه کنار احساست...
در جایی هر چند دور
یا
نزدیک
جایی برای من هم هست؟
نگرانم میدانم
که عشق در ان لحظه ای که
تهی از
هرگونه تمنا وخواهشی شود
شکوفا میشود
اما براستی
یک ان یک لحظه
من وتو توانسته ایم
بی هیچ توقعی خالصانه
بهم عشق بورزیم؟
فکر نمیکنم

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

do not be afraid to love

از عاشقی نترس !!!

 

نترس از اینکه عاشق شوی

با دل و جان

عشق خشنود کننده ترین

و زیباترین احساس دنیاست

نترس از دل آزرده شدن

یا اینکه طرف مقابل

به تو عشق نورزد

 

Don't be afraid to love!!

 

Don't be afraid

To love someone

Totally and completely

Love is the most fulfilling

And beautiful feeling in the world

Don't be afraid that you will get hurt

Or that the other person

Won't love you

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم
و يا از روي خودخواهي فقط خود را پسنديدم
گناهم را ببخش
اگر از دست من در خلوت خود گريه اي كردي
اگر بد بودم و هرگز به روي خود نياوردي
گناهم را ببخش
اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم
اگر تو با تحمل خسته از خودخواهي ام كردي
اگر من بي سبب گه گاه خشم بي امان بودم
گناهم را ببخش
اگر زجري كشيدي گاه گاهي از زبان من
اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من
نگاهت را اگر كشتم به حكم ننگ خودخواهي
اگر پشيماني كه هستي سالها هم آشيان من
گناهم را ببخش

 

می دونم تکراریه اما دلم گرفته

بود .......................همینو دوست دارم!!!!!!!!!!!!!!!!

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

شهرزاد جونم بخونه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

حسابت جدا مهربونم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

دلم قده همون اشکایی که می دونی تنگه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

                   دوست دارم

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

به قول یکی هر شروعی یه پایانی داره!!!!!!!!!!!!!!!پایان ما هم رسید پس خداحافظ تا بعد!!!!

یاسی دوباره برمی گرده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

چه شیرین است وقتی افتاب دوستی

        در اسمان دهر تابنده ست.

چه شیرین است وقتی زندگی خالی زنیرنگ است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

امشب از آسمان دیده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در سکوت سپید کاغذها

پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه ی تب آلودم

شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره می سوزد

عطش جاودان آتش ها

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد.

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

شعار عشق بازان چيست، خوبان را دعا کردن
قفا خوردن، پي افشردن، جفا بردن، وفا کردن
کمال کامراني در محبت چيست مي‌داني
بتي را پادشاهي دادن و خود را گدا کردن
مبارک طلعتي تا مي‌رسد از دور مي‌گويم
که صبح عيد نوروز است مي‌بايد صفا کردن
وجودم در حقيقت زنده‌ي جاويد خواهد شد
که بايد روي جانان ديدن و جان را فدا کردن
محب صادق از جانان به جز جانان نمي‌خواهد
که حيف است از خدا چيزي تمنا جز خدا کردن

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

شعار عشق بازان چيست، خوبان را دعا کردن
قفا خوردن، پي افشردن، جفا بردن، وفا کردن
کمال کامراني در محبت چيست مي‌داني
بتي را پادشاهي دادن و خود را گدا کردن
مبارک طلعتي تا مي‌رسد از دور مي‌گويم
که صبح عيد نوروز است مي‌بايد صفا کردن
وجودم در حقيقت زنده‌ي جاويد خواهد شد
که بايد روي جانان ديدن و جان را فدا کردن
محب صادق از جانان به جز جانان نمي‌خواهد
که حيف است از خدا چيزي تمنا جز خدا کردن

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

 

لحظه دیدار نزدیك است.
باز من دیوانه ام،مستم.
باز میلرزد، دلم، دستم.
بازگویی در جهان دیگری هستم.
های!نخراشی بغفلت گونه ام را تیغ!
های،نپریشی صفای زلفكم را،دست!
آبرویم رانریزی دل!
ای نخورده مست
لحظه دیدار نزدیك است.
                                            "مهدی اخوان ثالث

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

قاصدک ! هان چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، امّا ، امّا
گِرد بام و درِ من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه زیادی نه زدّ یا ردیاری ـ باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که بود چشم و گوشی با کس
 برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک !
 در دل من همه کورند و کرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گویند
که دروغی تو دروغ
که فریبی تو فریب
قاصدک ! هان ، ولی .... آخر .... ای وای !
راستی آیا رفتی با باد؟
با توام ، آی ! کجا رفتی ؟ آری ... !
راستی آیا جایی خبری هست هنوز ؟
مانده خاکستر ، گرمی ، جائی ؟
در اجاقی ، طمع شعله نمی بندم ، خردک شرری هست هنوز ؟
قاصدک ! ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گریند .
"مهدی اخوان ثالث"

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

 

---

بر تن خورشید می پیچد به ناز
 چادر نیلوفری رنگ غروب
تک درختی خشک، در پهنای دشت
تشنه می ماند در این تنگ غروب
از کبود آسمان ها روشنی
می گریزد جانب آفاق دور
در افق بر لاله ی سرخ شفق
می چکد از ابرها باران نور
می گشاید دود شب آغوش خویش
زندگی را تنگ می گیرد به بر
باد وحشی می دود در کوچه ها
تیرگی سر می کشد از بام و در
شهر می خوابد به لالای سکوت
اختران نجوا کنان بر بام شب
نرم نرمک باده ی مهتاب را
ماه می ریزد درون جام شب
نیمه شب ابری به پهنای سپهر
می رسد از راه و می تازد به ماه
جغد می خندد به روی کاج پیر
شاعری می ماند و شامی سیاه
 دردل تاریک این شب های سرد
ای امید نا امیدی های من
برق چشمان تو همچون آفتاب
می درخشد بر رخ فردای من .                                                     

"فریدون مشیری"

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

همیشه تو اوجه بی احساسی بازم یه حس هست

همیشه وقتی فکر می کنی کسی نیست بازم یکی پیداش میشه

همیشه وقتی فکر میکنی عشق مرده هنوزم زندس

و همیشه وقتی می دونی یاسی دیگه نیست به کمک اشک و ۲ تا دله

تنها و به خاطره اونا یه گله یاس و یه صنمی هم پیدا میشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

سال نو مبارک    

من برگشتم!!!!!!!!!!!!

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

---

به نام او........

 

 

به نام خدا

شروع همه چیز قشنگه اما وقتی بد میشه که بفهمی همین شروعت اشتباه بوده............

فکر نکنم دیگه یاسی کاری توی صفحه وب داشته باشه......

یاسی که با یه قطره اشک با غریب اشنا وبا خیلیای دیگه شروع کرد اما حالا که تا به اینجا رسیده هیچ کس پیشش نمونده شاید درستش همین بوده..........

حالا کار به جایی رسیده که یاسی خداحافظی رو به همه چی ترجیح میده اینو بزارید پای دل شکستش.................

از همه دوستام معذرت می خوام که اذیتشون کردم................

متاسفم.............

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم
و يا از روي خودخواهي فقط خود را پسنديدم
گناهم را ببخش
اگر از دست من در خلوت خود گريه اي كردي
اگر بد بودم و هرگز به روي خود نياوردي
گناهم را ببخش
اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم
اگر تو با تحمل خسته از خودخواهي ام كردي
اگر من بي سبب گه گاه خشم بي امان بودم
گناهم را ببخش
اگر زجري كشيدي گاه گاهي از زبان من
اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من
نگاهت را اگر كشتم به حكم ننگ خودخواهي
اگر پشيماني كه هستي سالها هم آشيان من
گناهم را ببخش

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

 

 

---

وحشت از عشق که نه ، ترسم از فاصله هاست

وحشت از غصه که نه ، ترسم از خاتمه هاست

ترس بیهوده ندارم ، صحبت از خاطره هاست

   صحبت از کشتن ناخواسته عاطفه هاست

 

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

---

پروردگارا......

 

 

به من بیاموز دوست بدارم کسانی را که دوستم ندارند
گریه کنم بر کسانی که هیچگاه غمم را نمی خورند
لبخند بزنم به کسانی که هرگز تبسمی به صورتم ننواختند
محبت کنم به کسانی که محبتی در حقم نکردند
عشق بورزم به کسانی که عاشقم نیستند

 

تا هستم و هست!

 

گويند   :  مرا  چو  زاد  iiمادر

پستان  به  دهن گرفتن iiآموخت

شبها    بر   گهواره   ي   iiمن

بيدار  نشست  و خفتن iiآموخت

لبخند    نهاد    بر   لب   iiمن

برغنچه  ي گل شكفتن iiآموخت

يك حرف و دو حرف بر iiزبانم

الفاظ   نهاد   و  گفتن  iiآموخت

دستم  بگرفت  و  پا  به پا iiبرد

تا  شيوه  ى  راه رفتن iiآموخت

پس  هستي من ز هستي iiاوست

تا هستم و هست دارمش دوست

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

مهربان مادر

آسودگي    از   محن   ندارد   مادر

آسايش   جان   و   تن  ندارد  مادر

دارد غم و اندوه جگر گوشهء خويش

ورنه   ،  غم  خويشتن  ندارد  مادر

 

       مادرم كه از گرما و سرما پروائي نداشت فقط مي خواست مرا از گرمي و سردي حفظ كند و از ميوه قلبش برايم خوراند و با تمام اعضاي بدنش مرا محافظت نمود و به خاطر من خواب را بر خود حرام گردانيد من نمي توانم از عهده ي شكرش بدر آيم .

 

      لحظه ي خدا حافظي حواسم بكلي دگر گون شده بود مادرم به آهستگي قطره ي اشكي را كه آماده ي غلطيدن به روي گونه هاي زيبايش بود با گوشه چادر گاچ فولادي رنگ سرش از ديدگان پاك كرد. و خطابه ي مادرم را كه از دوران طفوليت در گوش هايم آشنا و دلنشين بود در عالم رؤيا مي شنيدم كه زمزمه ميكرد و پروانه وار گِرد شمع وجود من مي گشت.

 

خطابه ى  مادر

اي طـفـل مـن اي  ستـارهء  امـيد

اي   ايزدت   آيت   زمان   كرده

من  قامت  سر فـراز  موزون را

در پيش تو اي  پسر كـمان  كـرده

تا هـيـچ  گـزنـد  نايـدت  بـر جان

مـن خـدمـت تـو به رايگـان كرده

   

       در حاليكه اشك از چشمانم سرازير مي شد دستان مبارك پدر و مادر خود را بوسيده به ديدگان خود ماليدم و با اميد ديدار خدا حافظي نمودم و تا فاصله هاي دور كه به عقب متوجه مي شدم ،  مي ديدم كه مادرم چشمان گريانش را به آسمان دوخته و دست به دعاء از آفريدگار جهان برايم ياري مي خواهد و من نيز نتوانستم قطرات اشكي كه از ديدگانم فرو مي ريخت از نظر حسين پنهان كنم و حسين نيز هردم مرا دلداري مي داد و دلجويي مي كرد.

 

*   *   *   *   *

 

آه... شيرين روز هائي كه در آغوش مادر بودم هرگز فراموشم نخواهد شد و هيچ چيز نمي تواند جاي مهر مادري را بگيرد :

شهيد محبت

كسي  كه  ناز  مرا  مي  كشيد  مادر  iiبود

كسي  كه  حرف  مرا  مي  شنيد مادر iiبود

كسي  كه  گنج  به  دستم  سپرد ، بود iiپدر

كسي  كه  رنج  به  پايم  كشيد  مادر  iiبود

كسي  كه  شيره  ي جان مي مكيد من iiبودم

كسي  كه  روح  به  تن  ميدميد  مادر iiبود

كسي كه در دل شب از صداي گريه ي من

سپند   وار   ز  جا  مي  جهيد  مادر  iiبود

كسي  كه  خاري اگر پيش پاي من مي iiديد

چو  غنچه  جامه  به  تن ميدريد مادر iiبود

كسي  كه  دور  اگر  مي  شدم  ز iiدامانش

برهنه   پا   ز   پيم  مي  دويد  مادر  بود

ز  دست  دشمن  هستي در اين سيه iiبازار

كسي   كه   جان  مرا  ميخريد  مادر  iiبود

كنار     بستر    بيماريم    ،    iiپرستاري

كه   تا  به  صبح  نمي  آرميد  مادر  iiبود

به   روزگار  جواني  كسي  كه  قامت  iiاو

به   زير   بار   محبت   خميد  مادر  iiبود

كسي  كه  در  غم  و  اندوه و در پريشاني

به   درد  هاي  دلم  مي  رسيد  مادر  iiبود

گهي خشونت و تندي گهي عطوفت و iiمهر

نشان   و   مظهر  بيم  و  اميد  مادر  iiبود

غرض  كسي  كه  ز  دنيا  و آرزو iiهايش

براي   خاطر   من   دل  بريد  مادر  iiبود

يكي  شكسته قفس ماند و خسته مرغي iiزار

كه   از   ثرى  به  ثريا  پريد  مادر  iiبود

مرا  ستاره  صبحي  كه  هر  چه  iiكوشيدم

شد   آخر   از  نظرم  نا  پديد  مادر  iiبود

چو  درگذشت  (  نگارنده ) با تاسف iiگفت

كه  آن  به  راه  محبت  شهيد  ، مادر iiبود [8]

 

       واقعاً عظمت كوه را از دور ميتوان مشاهده كرد هر چند كه از عاطفه و محبت مادري فاصله مي گرفتم خود را تنها تر و بيچاره تر احساس مي كردم و مقام ملكوتي مادر در نظرم جلوه گر و به تپش هاي قلبم هر لحظه افزوده مي شد.

 

مادر مهر پرور

مهربان  مام  مهر  پرور  iiمن

سايه  ات  كم مباد از سر iiمن

مي  درخشد  چو  آفتاب  iiاميد

ماه  روي  تو  در  برابر iiمن

چهرهء   تو  فروغ  ديده  iiمن

جلوهء  تو  صفاي  منظر iiمن

دامن    تست    مهد   iiتربيتم

پر  بها گشته از تو گوهر iiمن

اي بسا شب كه تا سحر گاهان

بنشيني    كنار    بستر   iiمن

يك  زمان  تا  سحر iiنياسودي

و  ز تو آسوده بود خاطر iiمن

همه  پروردهء  عواطف iiتست

فكرمن  ،  منطق  سخنور iiمن

بهترين   گوهر  وجود  iiتوئي

مهربان  مام  مهر  پرور  iiمن

 

 

    

 

لحظه اي  احساس  كردم  خواهدم  دلدار من

حس   شاعر  راست مي گويد  نكن  انكار من

آب   پاكي   را   به  دستم ريختي اميد گشت

تا    كجا   رندي    نمايي   ساحر   افكار   من

روزه دار   چشم هاي     دلفريبت    گشته ام

نازنينا    با   نگاهي   باز    كن     افطار    من

نازنينا     ناز     كن     امشب   خريدار   آمدم

تاقچه   بالا    ميگذار    اي    رونق    بازار  من

ديدنت   با  او   به  عمق  استخوان  ميزد ولي

لب گزان  خنديدم  از  لبخندت  اين   ايثار  من

امشب اين خودكار  رازم بر  زبان  آورده  است

بگذريم از چند و چونش ، بوسمت خودكار من

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""

یادگاری

                                            یادگاری (از شاعرشب)

 

خداوندا     رهایم     کن   ،   خداوندا      بپروازم

تو   رخصت   را   بده   من  خود بهایش را بپردازم

به پیش چشم بی تابم زوال   عشق    می رقصد

دهان  وامانده ی    اینم   چرا    دادی   سرآغازم

نمیفهمد   نگاهم   را   ، نمی خواهد   بداند  هم

توهم  میکند  معنا ،   به   چشمش   قصه پردازم

نمی داند که هر لحظه بسی عاشق تر از  پیشم

به وقت  جان  فشانی ها چو سربازی  سرافرازم

سکوتم    غرق     فریاد    و   هزاران   راز  ناگفته

عزیزم آن قدر مستم که میگویم   به  می     رازم

من  و   کوه  و  شب  تاریک و یک جام تهی مانده

تحصن    میکنیم       امشب    بیاد     دلبر   نازم

 

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""

باز به دنبال پريشاني ام

 

باز به دنبال پريشاني ام(نميدونم شاعر

ش كيه . . . اگه شما ميدونيد لطف كنيد)

 

 

با همه ی بی سر و سامانی ام

 

باز به دنبال پریشانی ام

 

طاقت فرسودگی ام هیچ نیست

 

در پی ویران شدنی آنی ام

 

دلخوش گرمای کسی نیستم

 

آمده ام تا تو بسوزانی ام!

 

آمده ام با عطش سال ها

 

تا تو کمی عشق بنوشانی ام

 

ماهی برگشته ز دریا شدم..

 

تا که بگیری و بمیرانی ام..!

 

خوب ترین حادثه می دانمت!

 

خوب ترین حادثه می دانی ام؟

 

حرف بزن! ابر مرا باز کن

 

دیر زمانی است که بارانی ام

 

حرف بزن، حرف بزن، سال هاست

 

تشنه ی یک صحبت طولانی ام

 

ها به کجا میکشی ام خوب من ؟

 

ها نکشانی به پشیمانی ام...!!

 

""""""""""""""""""""""""""""""""

کمال فهم(از شاعرشب)

 

               کمال فهم

 

چرا  دست   آورم    بیرون    ز   لغزش  گاه    آمالم

که لبخندی به لب دارم چه ناراضی چه  خوشحالم

نمی فهمد کسی  اینجا  که  دارم  در  دل  آشوبی

تو ظاهر  را ببین  و  رو  مپرس   از من  ز     احوالم

از  این  انسان  نمایی ها   پناه  آرم   به     تنهایی

خدایا   میپذیری ام    ؟     پذیری ام  ،    نمی نالم

خدایا  هیچ  مطلق  را  چه  با درگاه تو     صحبت ؟

غلط   پنداشتم   اینکه    پشیزی     شبه   مثقالم

در  این سوز و گدازش ها کمال  فهم  حاصل    شد

به   آنجایی   رسیدم   تا   بفهمیدم    همی   کالم

 

""""""""""""""""""""""""""""""""

سراب دلخوشی ها (از شاعرشب)

 

سراب دلخوشی ها

 

کمال  سرخوشی  دیدم  به خواب دلخوشی  هایم 

بیامد    خشکسالی   در  سراب    دلخوشی هایم

نصیحتگو  امانم  ده   که   تا  منجی   خود    باشم

ز  نابخت آوری    جاری     مذاب    دلخوشی  هایم

چنان در غم فرو رفتم که  قلب  غم  برم   بشکست

که  در   قهرت   بسوزاندی   کتاب   دلخوشی هایم  

بمردم در  خوشی   اما  ندیدم    لحظه ای    رنگش

که  چوبی   ساکن   آورده   رکاب    دلخوشی هایم

به  امیدت  منم   اینک  به   چاه     قله ی   سختی

نزن    ساز مخالف    ای    طناب     دلخوشی هایم

پسندیدم  هر  آن دیدم ز   حاصل  حکم  و    فرمانی

فقط    ترسم   ز   پیری    شباب     دلخوشی هایم

تو  را  امشب  سرابی  در شراب  دلخوشی    دیدم

دریغ   این   جام   آخر   از   شراب   دلخوشی هایم

 

""""""""""""""""""""""""""""""""

 

این را بدانم دلبرا (از شاعرشب)

               

 

                       این را بدانم  دلبرا

 

گفتی  به  من  دیوانه ای  این    را     بدانم    دلبرا

اندر   غمار      زندگی    آخر          جوانم      دلبرا

نیکو   نگر   افتادگا ن   این     کاروان        عاشقان

من   هم    ز وادی  همین    گمگشتگانم      دلبرا

آرام   ظاهر  بینی   و   انگ     دل آرامی         زنی

در   نوع   خود    جوشان  یکی  آتشفشانم    دلبرا

آیا  گمان کردی   فقط صاحب   مقام   اینجا  توئی ؟

بی خانمان  اما  به     هر     میخانه  خانم     دلبرا

عاشق کشی بین اندر این غربت سرای بی کسی

بی اختر  و   در    زمره ی     این      کاروانم   دلبرا

امیدم ار گیریری دگر پاک  است  حساب  عشقمان

ظاهر   بهار    عمر    و    لیک   اندر    خزانم   دلبرا

هر   آنچه   تفسیرم   کنی  یک  از هزاران  گفته ای

وصفم    بگو    کامل   بگو    آشفته    جانم    دلبرا

سویت  ز  پیشانی   کشم  سبابه    و  هسایه   را

تنها   گذار   اینک    برو    سیر   از    جهانم    دلبرا

 

 """"""""""""""""""""""""""""""""

یاد تو ام(از شاعرشب)

               

                               یاد تو ام     

 

در شب    هنگامی نیایش های خود یاد   تو ام

واندر آن  حالت    به   یاد    گاه   میعاد    تو ام

صد  به  صد   عمرم  فدای لحظه ای  دیدار   تو

گر   بخواهی  یا    برانی    بنده   فرهاد   تو ام

باصفا ! قلب شکسته چینی بشکسته نیست

دل شکستی  از من  بیدل   که  بی  داد  تو ام

داد و  بیدادم   که   بیدادت   به  دادی   نسپرد

خود  بدانی من  همان   ناگفته   فریاد     تو ام

پس  چرا   دائم   غرورت  را   به   یادم     آوری

ای عروس  عشوه گر  دانی  که   داماد   تو ام

 """"""""""""""""""""""""""""""""

نادخودآگاه (ازشاعرشب)

 

                   

                       نادخودآگاه (ازشاعرشب)

 

نم نم  باران  تو  را  در  ناخودآگاهم   نشاند

اشتیاقت   تا    فراحد   جنونم      میکشاند

ذوق  میکردم تو را   میدیدمت   در   خاطرم

کاری ام  جز  خاطراتت  زیر و رو کردن  نماند

نازنینا      آرزومند      نگاهت        مانده ام

دلبرا  رویای  رویارویی ات  خویشم   ستاند

آه  باران  را   بیا   در   سوگواری ام     ببین

دیده  امشب  بارش  دل را به دامانم چکاند

هر چه   نا آبادتر    زخمم  زنی  زیباتر است

زخمهایت داشت طعم عشق بر من می چشاند

 

 

بگردان کافرم(از شاعرشب)

 

 

                   بگردان کافرم

 

 

نام   و   نان  را آورد  ایمان   بگردان  کافرم

بارالها  استجابت  کن  به    قرآن     کافرم

قوتی بخشا که  نان  در  راه  ایمان  افکنم

همچنین نامم و جز اینم چه  آسان  کافرم

جرئتی ده تا که هستی  را به  قربانگاه تو

آورم در حج و غیر از این  در  ایمان   کافرم

کربلایت را بدانم حاجتی   بر  گریه   نیست

گر نفهمم موهبت این سان ز بنیان   کافرم

گریه بر مرگ شرافت مرگ ایمان گریه است

سالها  این  را ندانستم  که   گریان  کافرم

شب نشینی کردم و حاصل مرا بیراهه شد

اینکه  از  دنیا   بریدم   اندر   عرفان   کافرم

کنج خلوتگاه صحبت با خدا هیچ  است  اگر

درنیابم   بی پناهان   ،   بی پناهان   کافرم

راهی دگر بنما(از شاعرشب)

 

 

                    راهی دگر بنما

 

 

دستی به سر کش دلبرا تا دست به سر گردم تو را

یا   با   خیال   باطلی   اندر   نظر   گردم    تو     را

امشب  هوای  دیگری  از   کویت  آید    سوی  من

شاید که  شیرینی  بود  تا  نیشکر   گردم   تو    را

غم را به سویم   آری   و   شاد   از  کنارم   بگذری

آخر   به  کی  باید  که  من  سیزده  بدر گردم تو را

باطل می انگاری که که من از نیمه ی خو د بگذرم

یا  در گذر    از   دیده ات  چون  رهگذر  گردم تو  را

راهی  دگر  بنما   مرا   آنی  که   می زیبد  به   تو

راهی به  سوی آنچه   تا  ارزنده تر   گردم   تو    را

 

 

ماهی عشق دلم

 

 

 

 

شب کنار دریا دلتنگ

 

 

غم به سینم میزنه چنگ

 

 

موج دریا میخوره بر سنگ

 

 

صدای آواز قوها

 

 

گم میشه تو موج دریا

 

 

من می مونم ساکت و تنها

 

 

ماهی عشق دلم رفته زیر آب

 

 

شده پرپر تو چشام گل ناز خواب

 

 

دیگه اینجا ،

 

 

مرغ دریا ،

 

 

آواز عشقو نمی خونه

 

 

روی ساحل ،

 

 

دیگه هیچکس ،

 

 

جز من عاشق نمی مونه

 

 

توی ماسه های ساحل

 

 

کنار نقش دوتا دل

 

 

زورق عشقی نشست در گل

 

 

ماهی عشق زیر آب مرد

 

 

گل عشق رو ساحل افسرد

 

 

شب دریا زخمی از صبح خورد

 

 

ماهی عشق دلم رفته زیر آب

 

 

شده پرپر تو چشام گل ناز خواب

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""" 

 

معشوق بیوفا

 

آن دلــــربا به محفــــل اغیار مـــــا یل است

معشوق بیــوفا وستمگار وجـا هــــل است

 

بامطلب آشنا ست فریب کار و  د و په  گـــر

دایم بشوق جــــــا مه و  بوت و مبا یل است

 

در وقت رشــوه خوری و در اخـذ  پول عیار

گـــویا  پولیس ویا که جنا یی  کــــا بل است

 

طــــــرز و خــــرام رفـــــــــتن بازار کبک کــوه

درعشق من چــی تـــنـبل و بیمار و کاهــل است

 

 رمـــــــــــز وفا و مــــــهر و محـــــبت به نزد او

باخشـــــــم ســــوی د یدن ویا جعـــد کا کل است

 

رویش چــــو مــاه و قــــــامت عالــــم تـباه او

چـــون سرو نو رسیده به پهــلوی سا حل است

 

زنگش زنم بیا که تمــــــا شا کـــــنم  رخـــت

گــــــوید مزار و غـــزنی و یا سوی زابل است

 

مس کا ل گـــــــر دهـــــــد زنگش زنم فــقـــط

خواســــتدار یک دو سه قطعه کارت مبایل است

 

هـــرگاه کـنم  بوســـــــه ز رخساره اش طــلب

ازصد پولــیس شماره به گــوشیش دایل است

 

بگـــــزر "سعیــــــدیا"تو زخـــوبان دهـــر دون

شیرینی  زمانه چنان زهــــــر قا تــل است

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

بدین کرشمه چو آیی بهار می گذرد
پرنده از طلب شاخسار می گذرد
گلاب و نرگس و میخک به باغ قد نکشند
شکوفه هم به دل داغدار می گذرد
سکوت سرد زمستان به باغ لانه کند
تمام عمر در این انتظار می گذرد
تو تار کاکل تابنده تا به شانه کنی
زمان و موسم گشت و گذار می گذرد
شتاب کن که مرا تاب آرمیدن نیست
قرار و صبر دل بیقرار می گذارد
خوشا دمی که به پاس دلم قدم بنهی
و گرنه فصل بهارم چو پار می گذرد

 

ازمن ای دوست گل سرخ جوانی مطلب

یاد عشق و طرب و جوش بهـــــــــاران وطـن     یاد خورشید و مه و یاد چراغـــان وطن
ملک دنیا همه پر نـقـل و نبـات است و شــکر    یاد آن کشمـش وجلغوزه و تلــخان وطن
صورت دلکــش وسرو قدخوبان همه جاست        عشق و آیین وفا خاصــهً خوبـــان وطن
یاد مستـــــان خدا ، یاد خـــــروش دل شــب        یاد کنـــجی زخرابات و نگـــاران وطن
یاد چنگ و نی و دف ، یاد ز تنبور و رباب          یاد مشاطه گرونغمـــــه سرایـــان وطن
عنــــــــدلیبی همه جا نغمـــــه سرایی دارد       یاد آواز خوش بلبل خوشـخـــوان وطن
درگلستـــــان جهان گرکه بجویم همه عمر        می نیابم نفــــس قرغه و پغمـــان وطن
خاک عالم به سرم گر بــــــــــبرم از یادم         یاد کابل تپش قلب و تن و جــــان وطن
یاد آن هلهله ، آن لرزش دل ،گرمی عشق       تاک بن ، باغ گل و سبزهً پـــروان وطن
یاد آن دیدهً وحشــــــتزده از دهشت جنگ        یاد هیهـــــای من و یاد غمستـــان وطن
یاد آن وقت وداع مــــــن و آن لرزش تن         ریزش اشک من و ریزش بـاران وطن
شعــــــــله سرمیزند ازسینهً من شام بهار      عشق من میهن من ، جان و دلم جان وطن
خــاطــر جمـــع ندارم زلبــم خنده مجــو        دل پریشم چو سر زلف پریشـــان وطن
من نه مشتاق بهاران وطن هستم و بس      یاد پائیز وطن ، یاد زمستــــــــان وطن
یاد آن کوچه و پس کوچه و دکــان گلی         سینـــه گل میزند از یاد غریبـــان وطن
دل غربت زده ام شهر فنای وطن است        شعر من ، قصهً من ، گردسرو زان وطن
از من ایدوست گل سرخ جوانی مطلب         پیر پیرم زگران باری هجـــــــران وطن
 
**
تشنه یک اشاره ام ، باز بیا اشاره کن
بگذر و در حـــــــریم دل رنج قدم دوباره کن
آب بر آتشـــــــــــــــم مزن سوختنم نظاره کن
دست بکش به موی من ، ای همه آرزوی مـن
مزرع ســـــبز سینه را شعله ور از شراره کن
وصل نجــــــویم از شبت ، عشق نبویم از لبت
تا به سحــــــــر ورق بزن زخم دلم شماره کن
گـــــــوش بده به نای دل ، مالک دل خدای دل
تیشه نزن به پای دل ، بلکه حصـــــار پاره کن
شکوه از این هوا مکن ، جز در عشق وا مکن
دست مــــــــرا رها مکن ، راه نما و چاره کن
هیـــــــچ نمانده چاره ام ، از شب بی ستاره ام
تشنه ی یک اشاره ام ، باز بیا اشـــــــــاره کن
***
 عمــــر جنون و عشق و غزل ناگهان گذشت
فـــــــــــریاد دل زسینه ی هفت آسمان گذشت
دیگـــــــــــر حدود رنج و غمم از بیان گذشت
تاچــــــشــــــــم بازکردم و چون غنچه واشدم
عمـــــر جنون و عشق و غزل ناگهان گذشت
رفت از برم جــــــــــــــوانی از اندوه بیکران
پیـــــــری به کنــج غربت و بی آشیان گذشت
داغ فــــــراق و ذلـــــــت و آوارگـــــــی مرا
زخمی به دل نهاده و پشــــــــت کمان گذشت
حب الوطـــــــــن گلوی غزل را فشرده است
آهنگ ناله های دل  از عمـــــــق جان گذشت
آهستــــــــــــــــــته تر قدم بگذاری به سینه ام
ای دوست آن سلامت و صبر و توان گذشت
به گوش زمزمه ی آشنات می ماند
تــــــــــــو می روی و دلم در هوات می ماند
عبور میــــــــکنی و رد پات می مـــــــانـــد
تو می روی نرود یادت از دلم که مــــــــدام
به گــــــــوش زمزمه ی آشنات مــــــی ماند
اگـــــر به شــــیوه ی ابر بهـــــــار گریه کنم
بهار از این همه خـــــون گریه مات می ماند
اگرچه می روی افسرده ، می روی خاموش
به گوش خسته ی جانم صــــــــدات می ماند
تو می روی و دل دردمند و کوچـــــک من
همیشه در گــــذر اشـــــکــــهـــات می ماند
**
 درهرنفس دلم به هوای تو می تپد
ای عشــــــــــــــق ای نوید بهاران خـــوش آمدی
من تشنــــــــه لب تــــــو نم نم باران خوش آمدی
مـــــــن دل پریش دیده پریشان و مــــــــو پریش
درلابلای زلـــــف پریشان خـــــوش آمــــــــدی
دل مــــــرده از فراق تو بـــــودم لب خمــــــوش
جانا دریده دامــــن هــــجــــران خــــوش آمدی
چـــون شـــاخ نستـــرن به تنت جامـــــه ی سپید
مهتـــــاب من به شـــام غریبــــان خــوش آمـدی
درهـــــــــــــــــــر نفس دلم به هوای تــو می تپد
سرمست و با نشاط و غزل خوان خــوش آمدی
محبوب و دل فریب و صفا بخش و خوش خرام
کبک دری به محفـــــــــــــل یاران خوش آمدی
بـــردی دلــــــــــــــــــم زسینه ی ویرانه سال پار
امســــال هم به غارت ایمان خوش آمـــــــــــدی
درمـــــردمان دیـده ی پر انتظـــــــــــــــــــار یار
سرور سهــــــی شهنشهً خوبان خــــــــوش آمدی
مرا با کودکی در کشتی بی ناخدا کشتند
ترا ای مهربان ! با خنجرتیز ریــا كشتنـــــد
مرا چوـــــن برگ پاییزی، به توفان فا كشتند
ترا همچون كنیـــــزك درحرم كردند زندانی
مرا آواره اینجــــــــــا بی حبیب وآشنا كشتند
ترا در بین مردم سرزنشها ناروا كردنـــــــد
مرا در محضـــــر بیگانه با تیر از قفا كشتند
ترا با ضربت شــلاق ومشت وبرچه كوبیدند
مرا در خانـه مـــردم همانند گــــــــــدا كشتند
ترا گرلب ـــــفرو بستند وانگشت تو ببریدند
مرا با زهر چـــــــشم ونیشخند وناسزا كشتند
ترا گر لقمـــــــه نانی زكف با زور بربودند
مرا با لقمه خیـــــــرات ودرد بی دوا كشتند
ترا با دخترت از درب مكتب بی گنه راندند
مرا با كودكم در كشتی بی ناخــــــــدا كشتند
ترا در چنگ مشت جاهل وبی مایه بسپردند
مرا با صد حقارت بر در غربت سرا كشتند
ترا گر در میان جمع برسر سنگ كـــوبیدند
مرا در دشت تنهایی زچشم تو جـــــدا كشتند
ترا با حكــم صحرایی گر آنجا دست ببریدند
مرا با دست وپا وگوش بسته بی صدا كشتند

 **
داغ آزادی
آه ای روشنی چشم ترم آزادی
آرزوی دل شوریده سرم آزادی
حاصل خون شهیدان غریب وطنم
سالها درطلبت دربدرم آزادی
داغ داغم زغم هجر توای چشمه ی عشق
كاش روزی بشوی همسفرم آزادی
لذت هردوجهان گرمی آغوش تو باد
باتو سرچشمه ی صبح سحرم آزادی
شوق پرواز به سر داشتم وافتادم
تونبودی كه شوی بال وپرم آزادی
عاشقم در طلبت رسم وفا می جویم
درتمنای تو ازسر گذرم آزادی
زتب سینه پس از مرگ بسوزد كفنم
داغ تو تازه شود در جگرم آزادی
**
یاد ایامی که ما هم آشنایی داشتیم
یاد ایامـــــــی که ما هـــــــم آشنــــــــــایی داشتم
درجهان بیکران یک تونه جایــــــــــــــی داشتیم
همنشین و همزبان و هم صدا و هم نفــــــــــــس
درغم و اندوه و شادی هم نـــــــــــــوایی داشتیم
یاد ایامی که بی منـــــــــــــــــــت زمخلوق خدا
چون پرقـــــــــــــــو نرم و دیبا بوریایی داشتیم
سفره ی رنگین فلک گرچه نصیــــــب ما نکرد
لقمه ی نان و پیــــــــــــــــــاز بی ریایی داشتیم
نغمه های دلکش و دلها پر از عشق و امیــــــد
اختیار زندگــــــــــــــــانی دست و پایی داشتیم
مسند عشق و محبت همچـــــو یزدان بود پاک
در دل شب نالــــــه و فــــــــــریاد نایی داشتیم
عیـــــد نوروز و برات از شوق روی دوستان
هر شبانگه تا سحــــــــــر دست دعایی داشتیم
مـــــــــشعل فرهنگ دیرین و کهن چون آفتاب
درشب تاریک ظــــــــــــلمت روشنایی داشتیم
آشیان گـــــــــــرم و روشن زادگاه چون بهشت
آســــــــــمان صاف و عطر جان فزایی داشتیم
در دل دریای پر مـــــــــــوج و خروشان زمان
بادبان و قایق و هم ناخـــــــــــــــــــدایی داشتیم
این زمان در گوشه ای هر لحظه خوانم زیر لب
یاد ایامــــــی که ما هــــــــــــــــم آشنایی داشتیم
**
ازعشق برشگوفه اثر ناپدید شد
یکباره شب دمید و سحــــــــــر ناپدید شد
دست قلم شکســـــــــــت و خبر ناپدید شد
بیچارگی زهر طـــــــرفی رو به باغ کرد
برگ و بهار و شـــــــــاخه و بر ناپدید شد
وقتی که شحنه نعره به امر ســـکوت کرد
ساز و نوا شکست و هنــــــــــر ناپدید شد
تاریشه زد به قلب زمیـــــــن دانه ی ستم
از عشق پرشــــــگــــــوفه اثر ناپدید شد
مس بود و جارچی و هیاهوی مسگران
درگیــــــــــــرودار همهمه زر ناپدید شد
خر مهــــــره تا سراسر بازار را گرفت
قلب صدف گرفت و گهـــــــر ناپدید شد
دیگر به بند شب نتوان بست پایمان

 **
ما دختران چشمه ی خورشید خاوریم
نیروی عشق و الفت و ایمان و باوریم
با قلب داغ دیده چــــه آرام و با شکیب
درموج موج مهر و صـداقت شناوریم
از کودکی به زهــــــــــــــر بیالوده کام ما
پیوسته بوده باده ی حســـــــرت به جام ما
داغ حصار و زخم کمـــــند و سکوت تلخ
جز این نبوده قصه ی هر صبـح و شام ما
دنیا اگرچه آیـــــــینه ی درد و داغ ماست
شمع خرد به ظلمت توفـــان چراغ ماست
تابنده از لطافت و آیین دوســـــــــــــــــی
آگنده از شمیــــــــــــم محبت دماغ ماست
 دیگر به بند شب نتــــــــوان بست پایمان
قفل سکوت زد به طنیــــــــــن صدایمان
دوشیزگان گلشن آزاد میهنیـــــــــــــــــم
تا زهره پر کشیده  هــــــــوای همایمان

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

مرغ شب آهنگ

 

 

من آن مرغی شب آهنگم که در گلزار می نالم

زهجرش خورده ام تیری ازآن ناچار می نالم

 

فتاده نخل عمرم  در  جوانی از غم عشقش

بخاک و خون تپید م  با د ل افـــگار می  نالم

 

بزلف خویش بالم بسته وحبس  قفس کرده است

ندارم   چـــاره  پرواز  ز این آزار  مــی  نا لـــــــــــم

 

به مـرغان چمن گوئید سلام  از من که محرومم

و در کنــج قفس  با  د یده ی  خونبار  می نالــم

 

قفس را  گــر  برند در بین گلزار و چـــــمن اما

که من بین  قفس با شم هزاران  بار  می نالم

 

خوشا وقتی که جــایم در بساط لاله وگل بود

ولی افسوس کــــــــینجا با تن  بیمار مینا لم

 

اسیرم کرده است زلف سیاه وطا ق ابرویش

همین اکنون چو بلبل در فراقش  زار می نا لم

 

بیاد  چشم  مستش باده  در  پیمانه  میریزم

نگیرم باده بر لب  از غمش  هر بار می نالم

 

فتادم  در قد مها یش مگر رحمی  نکرد برمن

من ازجورش مدام  درکوچه  و بازار می نالم

 

نکرد  آن  بیوفا حاصل دمی کام  "سعیدی"را

بدرگاه   خدا  از  جـــور آن دلـــدار  می نالـــم

 

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

بسم الله الرحمن الرحیم              

توآگاه باش که جایت زیرزمین است

مشوغافل که مرگ اندر کمیین است

برین چهار روزه مال و دار د نیا

مگو د یگر زیا د ویا کم این است

مزن طاق برزبان ازخواهش نفس

گرت  قوت لذ ید و یا جو ین  است

بر ا ی  بیر  و داری  ا هل   عالم

مگودیگر که چون ویا چنین است

بزن تیشه به سنگ چون کوهکن وار

رسان خودرابه آنجا کان نگین است

تورا خلق نکو  با  یست و تقوی

تصور کن  ترا  برزخ  قرین است

مگر کر د ید  نظر اهل  القبور  ر ا

که میراث از نیا کا نت همین ا ست

برائی  بر د ند  در  خا نه  گو ر

مداما" اسپ چوبین زیرزین است

برو  از  ا هل  د نیا   ا نذ  وا  کن

که کارنیک مردان این چنین است

{سعیدی} گیردر د ست  ارمغا نی

عبا د ت  توشه  راه  نعین  است

 

گـــوش کن ای جان من تا این سخن یادت نــــره

قصه تــــاریخ این خـــــاک کهــــن یادت نــــره

داستــــان راد مــــــردان وطن یــــــادت نــــره

درکنــــار بستــــــرت گپ های من یــــادت نره

گــــــرچه انسانــــی ولی ادم شدن یــــادت نره

قیمتی از هــــــــر طرف دیده درایی مــــی کند

دالــــــــر وکلدار هم  قدرت نمائی  مــــی  کند

با غــــریبان زندگـــــی هم بی وفائی مــــی کند

هـــــر کجا پا میگذاری زن گــــدائی مــــی کند

کـــــودک لب تشنـــه آن بیــــــوه زن یادت نره

یـــــاد ایامیکه  من  جــــوش  بهــــاری  داشتم

در میــــان دوست ودشمــن اعتبــــــاری داشتم

روزهــــا  با دختر همســـــایه  تــــاری  داشتم

با بت مــــرغوله مـــــوُ بوس وکنــــاری داشتم

قصه شیـــرین وعشق کــــوهکــــن یــادت نره

خـــاکزادی لیک  پــــرواز عقــــابت  داده  اند

از دم  شمشیر مــــردان  نیــــــز آبت  داده اند

درس قـــــربانی در هر فصل کتــــابت داده اند

دایم  از میخـــــانه  وحدت  شـــرابت  داده اند

ملت ســــر برکف وسنگـــر شکــــن یادت نره

روز وشب دیدم که طفلان درفغان افتــــاده بود

ازخیـــال  نـازک شان  رنگ  نان افتــــاده بود

گــــویا  سنگ  ستـــــم از آسمــان  افتــاده بود

طایر بــــی بال وپر از آشیــــــان افتـــــاده بود

داستــــان نــــا تمـــــــام  فقـــــر زن یادت نره

ای وطن تــــو زاد گــــاهی  مــــردم  داناستی

یکدمـــی بر خـود نظر کن از همــــه بالا ستی

زادگـــــاهی جامی وخوشحال و مــــولاناستی

از سنـــــائی وعطـــار وبــــوعلــــی سیناستی

این زمـــــان آوارگـــان بــــی وطن  یادت نره

سال ها ما در نفــــاق خویش وحدت  کرده ایم

 دررهء بــــربادی خود سخت خدمت کرده ایم

دشمن خودرا به خاک خویش دعوت کرده ایم

گردن  خود را به  پیش هرکس  پت کرده ایم

کشمکش هــــــای درون انجمن  یــــادت نره

گاهگـــــــاهی یاد آن شبهای پغمان هم به خیر

یاد فصل مستـــی انگــــور پروان هم به  خیر

میله نو روز دربــــــار سخی جان هم به خیر

یاد یخمالک زدن هــــــای زمستان هم به خیر

چشن استقلال  وشب هـــــای چمن یادت نره

 

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

 

• ای کــــا ش د ر ینجـا ز جــانا ن خـبری بودی

  از درد نهـــــــان مــن او را اســــــری  بـودی

  نـــــالان  و پریشـــانم از عشــق نهان خـویـش

  بــر حـال پــریشــانــم او را نـظـــــری بــودی

  گریم چـــــو بحــــال خویش از قسمت شوریده

  یک لحظه به کـامم نیست خونین جگری بودی

  این چــــــرخ فــلک مـا را بر خویش نمیخواند

  دانم کـــــه فــلک هــمــرا با گـوش کری بودی

  از گـــــریه و زاری ام بنگــــر که فلک کرشـد

  این نغــمـهَ جـا نـســوزم با چشــم تــری بــودی

  افســـانه مجنـــــون را بـر گــوش تو میخوانــم

  لــیــلی مگــرش روزی بــرمــن گـذ ری بودی

  فـرهــــــاد دل اویـم بـــــر فــرق زنــم تـیـشــه

  ای کـاش برایـن زخـمـم شــیرین شکری بودی

  بشنــو بتو میگـــــو م من لطف تـــــو میجــویم

  ای کـاش کــه فــریـادم بـر تــو اســـری بـودی

  درعشق کســــی نـالم  کـــــاو تشنه خونم است

  بـر گــوی {الف} آینــدم این هـــم اثری بودی

 

 

 

 

نمی ذارم تورو ازم بگیرن

 

حتی تو عالم عکس و نقاشی

 

روپیشونیه سرنوشتته

 

تو باید فقط مال خودم باشی

 

نمی ذارم که تورو بدزدنت

 

جای تو فقط رو چشمای منه

 

توی فال من فقط اسم توإ

 

کسی که چشاش مثل تو روشنه

 

نمی ذارم این همه خاطرمون

 

پنهونی کنج یه خورجین بمونه

 

قسمت و طالع تو سفر بشه

 

واسه من یه درد سنگین بمونه

 

نمی ذارم اونا که کم عاشقن

 

منو از خیال تو جدا کنن

 

نمی ذارم تو بری که آدما

 

بیان و با سرزنش نگام کنن

 

نمی ذارم توی خلوتت کسی

 

بیاد و با شادی با تو دست بده

 

اون باید لذت این دست دادنو

 

به منو خاطره ی تو پس بده

 

نمی ذارم کسی جز خودم یه روز

 

با تو و با رویاهات کنار بیاد

 

تازه از تولد تو حق داره

 

توی هر پس کوچه ای بهار بیاد

 

نمیذارم که نوازش کسی

 

شب ناز مژه هاتو خواب کنه

 

نمی ذارم خونه ی آرزومو

 

کسی با اومدنش خراب کنه

 

نمیذارم یه غریبه با نگاش

 

پادشاه دل بی ریات بشه

 

من میخوام خودم پرستشت کنم

 

نمیذارم که کسی خدات بشه

 

نمی ذارم به بهبونه ی کسی

 

عشق و دنیای منو یادت بره

 

تو یه عمره دیگه زیبای منی

 

با یه دنیا اعتماد و خاطره . . .

 

                                                                                                 "حیدر زاده"

 

نفسم بذار هر کی هرچی دوست داره بگه

 

بذار همشون از حسادت بمیرن

 

اونا اسیر دردن و خیالشون گرفتار خزونه

 

 

 :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

      

آرزویم این است نتراود اشک در چشم تو هرگز . . .

 

مگر

 

از شوق زیاد

                    

  و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی . . . 

 

عاشق آنکه

 

 تو را میخواهد

                                           

 و به لبخند تو از خویش رها می گردد

                                           

 و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت

 

می خواهد

                                       

                                                                آری . . . آرزویم این است .

 

 

 :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

 

 

در سکوت دل نشین نیمه شب می گذشتیم از میان کوچه ها

 

راز گویان ، هر دو غمگین ، هر دو شاد

 

هر دو بودیم از همه عالم جدا

 

تکیه بر بازوی من می داد گرم ، شعله ور از سوز خواهش ها تنش

 

لرزشی بر جان من می ریخت گرم ، ناز آن بازو به بازو رفتنش

 

در نگاهش با همه پرهیز و شرم ، برق می زد آرزویی دل نشین

 

در دل من با همه افسردگی ، موج می زد اشتیاقی آتشین

 

زیر نور ماه ، دور از چشم غیر ، چشم ما بر یکدگر می دوختیم

 

هر نفس صد راز می گفتیم و باز ، در تب ناگفته ها می سوختیم

 

نسترن ها از سر دیوار ها ، سر کشیدند از صدای پای ما

 

ماه می پاییدمان از روی بام ، عشق می جوشید در رگ های ما

 

سایه هامان مهربان تر، بی دریغ ، یکدگر را تنگ در بر داشتند

 

باز هنگام جدایی در رسید ، سینه ها لرزان شد و دل ها شکست

 

خنده ها در لرزش لب ها گریخت ، اشک ها بر روی رویاها نشست

 

چشم جان من به ناکامی گریست ، برق اشکی در نگاه او دوید

 

نسترن ها سر به زیر انداختند ، ماه را ابری به کام خود کشید

 

تشنه ، تنها ، خسته جان ، آشفته حال ، در دل شب می سپردم راه خویش

 

تا بگویم در غمش دیوانه وار ، خلوتی می خواستم دلخواه خویش

 

                                                                                                                 "فروغ"

 

 

 

 

خداوندا اجابت کن که دنیا  مال من باشد

 

چه دنیای دل انگیزی ، خدایا مال من باشد

 

جهان پیراست وبی بنیاد،میدانم ولی یا رب

 

همینش هم زیاد است از سر ما،مال من باشد

 

به نوح عمروبه قارون ثروت بسیار بخشیدی

 

کرم تکمیل کن تا هردو یک جا مال من باشد

 

گمانم حسن یوسف داده باشی بنده را ، لطفاً

 

کرم کن از همان اول  زلیخا  مال من باشد

 

به هر چیزی که چشمم را بگیردامر کن فوراً

 

بدون قیل و قال و جنگ و دعوامال من باشد

 

ندارم  طاقت  دیدار  خان  و  کدخدایی  را

 

عنایت کن  ده  پایین  و  بالا مال  من  باشد

 

بخیل اند این جماعت ،ای خدا داد مرا بستان

 

نمی خواهند هرچی هست تنها مال من باشد

 

چقدراین بنده ات راراضی وخوشحال خواهی کرد

 

اگر هر چیز خوبی هست هر جا مال من باشد

 

به من گر طبق استعداد من تکلیف فرمایی

 

دویدن مال مردم،خواب و لالا مال من باشد

 

پدر پیر است و بازم دارد از حمد و ثنای تو

 

پدر مال برادر ، ارثش اما مال من باشد

 

من از دیوار مردم خوب و راحت میروم بالا

 

عنایت  کن  فقط دیوار حاشا مال من باشد

 

نمی بینم کسی را جز تو ای معبود بی همتا

 

خوشا عالم همه یا مال تو یا مال من باشد

 

برایت هر چه می خواهی عبادت می کنم،لطفاً

 

تمام  حوریان  دار عقبی  مال  من  باشد

 

اگر خواهی دعای دیگران را هم اجابت کن

 

ولی با نام من ارسال کن تا مال من باشد

 

تو یک خان کرم گسترده ای با وسعت هستی

 

ولی من قانعم فعلاً همین ها مال من باشد   !!!!!!

 

 

 

 

 

 

شعر

دلم گرفته از زمین   دلم گرفته از زمان

               برای جان خسته ام ترانه ای حزین بخوان

نهاده شمع شب نشین  خموش روی شانه سر

              نشسته ام که در رسد اجل ز ره دوان دوان

چو چنگ در شکسته ام  چو تا دیر خسته ام

           چو نی به سوز دل کنون به شعله می کشم جهان

سکوت تُرد تاک را دوباره باد می وزد

             بمان که سد بغض را نمانده بیش از این توان

خمار رفتنت شدم دوباره باز پا شدی 

             بمان  بمان که خسته ام  هم از زمین هم از زمان

 

 

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

---

باز از جنون عشق به کوی تو آمدم

بیگانگی مکن که به بوی تو آمدم

در بر رخم مبند که همچون نگاه شوق

با کاروان اشک به سوی تو آمدم

از شهر بند عقل به سر منزل جنون

این سان به شوق دیدن روی تو آمدم

از رفته عذر خواه و ز آینده بیمناک

آشفته تر ز حلقه ی موی تو آمدم

مانند اشک دور ز دیدار مردمان

با سر دویده تا سر کوی تو آمدم

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

---

اشکیم  و حلقه در چشم ، کس آشنای ما نیست

در این وطن که مائیم دیگر که جای ما نیست

چون کاروان سایه رفتیم از این بیابان

زان رو در این گذر گاه نقشی ز پای ما نیست

آیینه شکسته بی روشنی نماند

گر دل شکست ما را  نقص صفای ما نیست

با آن که همچو مجنون  گشتیم شهره در شهر

غیر از غمت در این شهر  کس آشنای ما نیست

عمری خدا تو را خواست  ای گل نصیب دشمن

عمری خدای او بود    یک شب خدای ما نیست

 

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

 

 

---

حرف آخر

 

هر چه می کنم ز خاطرم نمی رود

  روزهای سال نو

                 مملو  ترانه و سرود

           شاهنامه خواندن تو در کنار هفت سین

                            نُقل مجلس من و تو بود

 هر چه می کنم ز خاطرم نمی رود

    روزهای سال نو

              رفت مثل باد

   شامهای هفت سین 

                  رفت مثل دود

          بعد رفتن تو  ای عجب ببین

      هفت سین شامگاه  عید نیز نا مرتب است

             سکوت 

                        سینِ هشتم

       سفره های هفت سینِ هر شب من است

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

 

---

از غم خبری نبود اگر عشق نبود
دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟

بی رنگ تر از نقطه ی موهومی بود
این دایره‌ی کبود، اگر عشق نبود

از آینه‌ها غبار خاموشی را
عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟

در سینه‌ی هر سنگ دلی در تپش است
از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟

بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟
دل چشم نمی گشود اگر عشق نبود

از دست تو در این همه سرگردانی
تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود؟

 

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

---

بگذار سر به سینه من تا که بشنوی
آهنگ اشتیاق دلی دردمند را

شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق
آزار این رمیده سر در کمند را

بگذار سر به سینه من تا بگویمت
اندوه چیست، عشق کدام است، غم کجاست

بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست

بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح
بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب

بیمار خنده های توام بیشتر بخند
خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

دلتنگم آنچنان که اگر بینمت به کام
خواهم که جاودانه بنالم به دامنت

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

 

---

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی   گفتم بلی

مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم.

 

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

---

گمان مبر که به پایان رسید کار مغان

هزار جرعه ناخورده بر سر تاک است

 

:::::::::::::::::::::::::   دوستت دارم  ::::::::::::::::::::::::

 

 

 

---

بمیرم از فراقت یا بمانم زنده بر وصلت ؟

برآرم ناله یا خاموش بنشینم چه فرمایی ؟

شوم خاک سر کویت به کویت گرفتد راهم

کنم فرش رهت را جان   اگر در کلبه ام آیی

بود چشم انتظار آفتاب طلعت عالم

که با یک جلوه حسن  خود عالم را بیارایی

ز هستم دل بریدم تا همه هستم غمت باشد

به اشکم دیده را شستم  که پا بر دیده ام سایی

 

 

 

 

___♥♥♥
__♥♥_♥♥
_♥♥___♥♥
_♥♥___♥♥_________♥♥♥♥
_♥♥___♥♥_______♥♥___♥♥♥♥
_♥♥__♥♥_______♥___♥♥___♥♥
__♥♥__♥______♥__♥♥__♥♥♥__♥♥
___♥♥__♥____♥__♥♥_____♥♥__♥
____♥♥_♥♥__♥♥_♥♥________♥♥
____♥♥___♥♥__♥♥
___♥___________♥
__♥_____________♥
_♥_____♥___♥____♥
_♥___///___@__\\__♥
_♥___\\\______///__♥
___♥______W____♥
_____♥♥_____♥♥
_______♥♥♥♥♥

 

چتر ها را باید بست....

 

چترها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را

خاطره را

عشق را

زیر باران باید جست

با همه مردم شهر

زیر باران باید رفت

زیر باران باید برد

هست را

زیر باران باید دید

 

 

ولنتاین...

امروز روز سپاس گذاري از خداوند است

 زيرا که عشق را آفريد تا يادمان باشد

   کسي هست براي عاشق بودن

     تا با تمام وجود به او بگوييم

      عشق من روزت مبارک

 

ولنتاین مبارک

کلبه تنهایی

 

امروز دلم کلبه تنهایی بود

       هـر چند هـوای خـانه رویـایی بـود

با دست نسیم پرده بازی ها داشت

       یک باغچه پرزعطر صحرایی بود

دریاس دلم اسیر توفان شده بود

       سر گشته عشق،شور و شیدایی بود

از تاب و تب خویش به جان امده بود

       از شوق حضور غرق زیـبایی بود

از سختی روزگار سیلی می خورد

       یک مـوج  بلــند نا شـکــیبایی  بود

 

یا بپر یا برو کنار بقیه بپرند!

 

زندگی مثــل یک دو بـا مانع است

که باید اول و اخـرش،این مانع ها

را طی کنید تا بتوانـید به خط پایان

برسید . هر مـانع چـند متر شما را

نزدیک تر می کند به نتیـجه ای که

می خواهید ! پس مانع های زندگی

تان را دست کم نگیرید.

 

دنیا را بد ساختند...

 

کسی راکه دوست داری، او دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد ، تو دوستش نداری

کسی که دوستش داری و او هم دوستت دارد ،

به رسم ایین زندگی به هم نمی رسند

و این رنج است

زندگی یعنی این

 

                       "دکتر علی شریعتی"

 

بعد من ...

 

در اتاق کوچکم پا می نهد     

      بعد من با یاد من بیگانه ای 

           در بر ایینه می ماند به جای

          تار مویی ، نقش دستی ، شانه ای!! 

 

 

                                                     "فروغ فرخزاد"

 

تولدی دیگر

           

همه ی هستی من ایه ی تاریکیست

        که تو را در خود تکرار کنان

به سحر گاه شکفتن ها و رستن های  ابدی خواهد برد

       من در این ایه تو را

           به درخت و اب و اتش پیوند زدم

 

من

         پری کوچک غمگینی را

           می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در یک نی لبک چوبین

          می نوازد ارام ، ارام

       پری کوچک غمگینی

              که شب از یک بوسه می میرد

و سحر گاه از یک بوسه به دنیا خواهد امد

 

                                            "فروغ فرخزاد"

 

سکوت سفید

 

ترانه سکوت

ارام در قلبم نواخته می شود

با من همنوا می شود صدای برف

با من می رقصد انگار درخت

و پرنده به افتخار تنهایی ام

در اسمان پر می زند

صدای باد

در ریزش سکوت و برف

گم می شود

همه جا سفید سفید

اسمان و زمین انگار یک رنگ شده اند

 

نمی دونم.....

 

نمی دونم خبر داری چه سخته بی تو سر کردن

چه سخته بی تو احساسو دوباره در به در کردن

نمی دونم خبر داری شبا از گریه می لرزم

دارم کم میشم از رویا داره می میره دل کم کم

نمی دونم کجا گم شد کجا پشت کدوم سنگر

شب وروزم شده چشمات؛ نگاهت لحظه اخر

می دونم تو نمی دونی هنوز دلتنگ چشماتم

هنوز سرگرم دیروز و هنوزدرگیر رویاتم

می دونم تو نمی دونی چقد می ترسم از فردا

بدون تو ، بدون عشق چقد می ترسم از می ترسم از دنیا

 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪    دوستت دارم     ٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

 

شکر و سپاس

 

همیشه از بابت همه چیز نالانی

اما هیچ گاه سپاس نمی گویی نعمت درختانی که

بدون وقفه و خستگی صبح تا شام

شام تا صبح بر پای ایستاده اند

تا تو هوای سالم تنفس کنی

همیشه ابرو در هم کشیده، غرولند می کنی،

و شکر نمی کنی،

برای ابرهایی که خود زندگی اند ،

و سپاس نمی گویی خدایی را که،

همه این ها و تو را و قدرت گفتن سپاس افریده است

 

یادت باشد

 

یادت باشد که دنیا با تو اغاز می شود

روز با تو و خورشید با تو گرما می گیرد

نسیم با بوی خوش تو جاری می شود

و بهار برای تو خود را می اراید

یادت باشد که شب بی نگاه زلال تو دلش می گیرد

و پرندگان به خاطر تو عاشقانه می خوانند

وقتی نگاه می کنی

چشمی هست که تو را می نگرد

باور کن

نگاه زیبایت و زیبایی نگاهت را باور کن

و دنیا را با نگاهت زیبا تر کن

 

تنهایی

 

دلتنگی هاتو بردار،به روی قلبم بذار

تکیه بده به شونم،تو این مسیر دشوار

اگه منو نمی خوای،حرف دلم رو گوش کن

فقط برای یک بار،بعدش خدا نگه دار

تنهایی خیلی سخته،وقتی چشام به راهه

وقتی که شب سیاهه،وقتی بدون ماهه

تنهایی خیلی تلخه،وقتی که بی تو هستم

تنها می مونه دستم،با این دل شکستم

دلتنگی هامو بردار،پیش خودت نگه دار

هر وقت که تنها شدی،منو به یادت بیار

داری میری نمی خوام وقت تورو بگیرم

این حرف اخر من، دوستت دارم

دوستت دارم ،می میرم

تنهایی خیلی درده، اگه نیای تو خوابم

وقتی تو اضطرابم،تو هم ندی جوابم

تنهایی خیلی سرده،وقتی پیشم نباشی

اتیشم نباشی ، بیدار میشم نباشی

تنهایی خیلی سردمه

 

بوی محرم

 

بوی محرمش میاد، خیمه و پرچمش میاد

فرشته از تو اسمون برای ماتمش میاد

رقیه دخترش میاد ، صدای مادرش میاد

تشنگی با لبش میاد، حسین با زینبش میاد

شاهزاده ای جوون میاد ، عباس قهرمون میاد

یه طفل زیبایی میاد ، صدای لالایی میاد

مسافرای کربلا، دارن میرن به مهمونی

دلو بزن به قافله ، اگه می خوای جا نمونی

بردار چراغ و پرچمو ، اسبابای محرمو

بگیر رو دوشت علمو، دیوونه کن یه عالمو

توی صف زنجیر زنا ، اقا تماشات می کنه

اگه یه قطره عاشقی وصله به دریات می کنه

اقا تماشات می کنه ، کنار هر سقا خونه

به تشنه ها اب بنوشون، بچه های کوچولورو

لباس سقا بپوشون، به تشنه ها اب بنوشون

 

 

جوانه

 

اغاز می شوم

زلال و تازه

بی تردید بکر

اری پر می شوم

میان شعله های داغ و بی رحم فراق

اما ققنوس وار

دگر باره جوانه خواهم زد

 

 

یلدا

 

محفل اریایی تان طلایی !

دلهایتان دریایی!

شادی هایتان یلدایی!

مبارک باد این شب اهورایی...

 

یلدا مبارک

 

تو ازادی.....

 

تــو این زندون پوسیده اسیری و نمــی خنـدی

تــو که با شوق ازادی شبا چشماتو مـــی بندی

سکوت بغض سنگینت داره مرگت رو میبــینه

ولی بازم به رسم عشق به این مخروبه پابندی

تو می تونی از احساس من خسته جدا بـــاشی

تــــو می تونی از این دلتنگی ممتد رها بـاشی

تــو می تونی بری هرجا که قلبت شاد و ازاده

تــــو می تونی به عشق بهتری هم مبتلا باشی

چراچشماتومی بخشی به قلب منکه افسرده اس

توهم کم کم تموم میشی ازاین عشقی که بیهوده اس

تـو می تونی جدا باشی از این دست پراز دردم

از این الونک ویرون که به عطر من الـوده اس

تــــــو می تونی از احساس من خسته جدا باشی

تـــــــو می تونی از این دلتنگی ممتد رها باشی

تـــو می تونی بری هر جا که قلبت شاد و ازاده

تــو می تونی به عشق بهتری هم مبتلا بــــاشی

 

روزی سر می شود...

 

عاشق با اشتیاقی تمام نشدنی به ان پایین

نگاه می کرد به یاد نداشت که چنـــــدین

میلیون سال است که هـر روزعاشـــقانه

این کار را انجام می دهد،گرم می شود و..

می سوزد.دلـــش می خواست بیشتر بماند.

 ازدیدن جریان زیبای زندگی سیرنمی شد

ولی زمان چشم پوشی بودتا فردا ناگریز ...

 با دلتنگی غروب کرد،شب فرا رسید ...

 

مراقب باش...!

 

مراقب چیز هایی که شکستند 

و کاریشان نمی شود کرد

و مراقب

 انهایی که هنوز هم می شود

مانع شکستنشان شد باش!

باز هم برایت می نویسم...

اما این بار دیگر کافیست

نگو که گذشته ها گذشت و نه

ما باید گذشت کنیم تا بگذرند

 وگر نه امروز همان

فردائیست

که دیروز

در انتظارش بودیم!!!

 

نقطه سر خط...

 

عزیزم نقطه سر خط

    بی وفاییت شده عادت

 تو نوشته بودی دیدار

    سه تا نقطه تا قیامت

عزیزم نقطه ته خط

    تلگرافی شده نامه ت

قلبمو مچاله کردی

    توی نقطه چین نامه ت

زیر درد و خط کشیدی

   ضرب در زدی رو اسمم

تا بدونم که به اسمت

       تا دم جونم طلسمم

عزیزم نقطه ته خط

      برو با خیال راحت

به تو تقدیم این ترانه

      عوض جواب نامه ت